Andere lijstjes graag
Het is weer de tijd van nieuwe en oude vrienden. Van het verwelkomen maar ook afscheid nemen van onze volksvertegenwoordigers en bestuurders in de 12 provinciën. Voor sommigen het begin van een nieuwe, spannende periode. Voor anderen een vrijwillig afscheid van een boeiende baan. Voor een enkeling een gedwongen afscheid, soms eerder dan verwacht of gehoopt. Maar dat zijn nu eenmaal de risico’s van een politieke carrière. Anderen bepalen voor een groot deel voor jou hoe die carrière verloopt.
Om een beetje tegemoet te komen aan de onzekerheden van een politieke loopbaan zijn er voor onze bestuurders - en tegenwoordig in een aantal gevallen ook voor volksvertegenwoordigers op lokaal en provinciaal niveau - wachtgeldregelingen. De gedachte daarbij is, dat een dergelijke regeling het voor kandidaten makkelijker maakt om in een onzekere politieke loopbaan te stappen. En als die loopbaan aan een einde komt, is er ook een vangnet beschikbaar.
Nu is het gebruik van dit vangnet vaak niet transparant. Wie maken er gebruik van? Hoe lang en is dat strikt noodzakelijk? Elsevier heeft hier eind januari een prachtig overzicht van gemaakt op basis van de gegevens die verschillende gemeenten hebben aangeleverd. Hoe vreemd eigenlijk, dat het verkrijgen van deze gegevens zo moeilijk lijkt te zijn geweest. Het zijn immers reguliere regelingen voor mensen die gekozen hebben voor een publieke loopbaan met vastgestelde beloningen. Waarom zou je dan geheimzinnig doen over het gebruik van de wachtgeldregeling?
Bij dat soort artikelen ben ik altijd blij dat ik lid ben van de ‘goede’ partij. Immers wij spreken daar dingen over af met elkaar. In onze PvdA-erecode staat dat wij terughoudend zijn met het gebruik van dit soort regelingen. Maar wat teleurstellend is het overzicht in Elsevier dan. Onze partijgenoten komen wel erg frequent voor in de rijtjes van mensen die grootgebruiker zijn van de wachtgelden. Nu kunnen er natuurlijk altijd persoonlijke omstandigheden zijn, die we niet kennen, en die een beroep op een wachtgeldregeling volkomen rechtvaardigen. Leeftijd speelt natuurlijk ook, als je ouder wordt is de afstand naar de reguliere arbeidsmarkt echt groter. Speelt sekse een rol? Als je de lijstjes bekijkt wel, want zijn vrouwen zijn wel erg goed vertegenwoordigd.
Op dit moment worden overal de onderhandelingen gevoerd over de nieuwe colleges van gedeputeerden. Misschien is er al een aantal colleges gevormd als u dit leest. In deze onderhandelingen wordt gesproken over minder gedeputeerden dan in de vorige periode. Dat past beter in deze tijd waarin een discussie wordt gevoerd over het verminderen van het aantal volksvertegenwoordigers en bestuurders. Een discussie die ook binnen onze partij af en toe naar boven komt. Geen oninteressante discussie, maar zoals die nu wordt gevoerd, mede gevoed vanuit het kostenperspectief en ‘passend in het tijdsbeeld’, vind ik hem volstrekt zinloos. Als je echt wilt bezuinigen op kosten verbonden aan bestuurders heb je meer aan het beperken van (het gebruik van) de wachtgeldregeling. Investeer meer in de begeleiding van bestuurders naar een volgende stap in hun carrière. Beperk dat niet tot één moment in de vier jaar, maar doe dat voortdurend. Zoek ook de beperkingen nog meer in de regeling zelf. Kijk bijvoorbeeld ook wat het inkomen vóór de periode als bestuurder was. De lijstjes zullen er dan anders uit komen te zien als we over vier jaar verwelkomen en afscheid nemen!