Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Van de wachtkamer naar de raad

Harriët van Domselaar

raad wfapixDe verkiezingsuitslag was in veel plaatsen dramatisch voor de PvdA, maar er waren ook plekken waar zetelwinst werd geboekt. Lokaal Bestuur ging praten met nieuwkomers in   Westerveld (Drenthe) en Dongen (Noord-Brabant), waar we van twee naar drie zetels gingen,  en Someren (ook Noord-Brabant), waar het zeteltal verdubbelde.

In Amsterdam werden eind maart behalve de nieuwe gemeenteraadsleden ook de leden van de gebiedscommissies (die in de plaats zijn gekomen van de stadsdeelraden) geïnstalleerd. Foto Novum/WFA

In Someren ging de PvdA van één naar twee zetels. Medio april, bij het afsluiten van deze editie, waren de college-onderhandelingen in volle gang. Daarom was nog niet duidelijk of de zittende wethouder Theo Maas zou terugkeren. Vandaar dat we zowel met hem spraken als met het (eventueel) nieuwe raadslid Mariska Verheijen. Op de valreep werd bekend dat Theo wethouder blijft en Mariska raadslid wordt en dus aanschuift naast de al zittende fractievoorzitter Hans van Maris.

In de wachtkamer van Someren
Mariska Verheijen (39)

‘Ja, het was erg spannend. De uitkomst van de college-onderhandelingen heeft voor mijzelf natuurlijk ook gevolgen, maar dat is van secundair belang. Het is voor Someren (18.000 inwoners) prachtig dat we weer in het college komen. De afgelopen vier jaar heeft Theo als wethouder dermate veel kennis van zaken opgebouwd, dat het ‘kapitaalvernietiging’ zou zijn als hij geen tweede termijn gekregen zou hebben. Het zou bovendien erg raar zijn geweest als het niet was gelukt: wel -  als één van de weinige PvdA-fracties in het land - van één naar twee zetels gaan, maar niet aan het college mogen deelnemen.'
‘Hoewel ik het erg jammer had gevonden als ik niet in de raad was gekomen, was ik ook in dat geval natuurlijk wel alles blijven volgen. Dat deed ik vóór de verkiezingen ook al als fractieondersteuner. Ik ben geboren en getogen in Someren. De gemeentepolitiek heeft al lange tijd mijn belangstelling. In oktober vroeg Theo me of ik burgercommissielid wilde worden en dat vond ik meteen al interessant. Vervolgens werd me gevraagd of ik op een verkiesbare plaats op de lijst wilde. Daar heb ik niet lang over na hoeven te denken. Het meedenken en meebeslissen ligt me wel. Ik heb in mijn vorige werkkring tien jaar in de ondernemingsraad gezeten en ben nu lid van  de medezeggenschapsraad van de school van mijn kinderen. Dat werk boeit me. Bovendien speel ik al jarenlang amateurtoneel, dus ben ik ook niet bevreesd om op een podium te staan en te spreken. Misschien ook wel handig in de politiek.’
‘Het voelde niet als echt als in de wachtkamer zitten hoor. Voor mijn betrokkenheid bij de gemeentepolitiek maakte het ook niet uit. Het gaat namelijk niet om mij, maar om onze partij. We bereiden altijd alles in gezamenlijkheid voor en dat zal zo blijven. Ik ging altijd al naar elke vergadering. Samen met Angelique van Wissen - zij is tegelijk met mij ingestapt en nummer vier op onze lijst - zat ik altijd al op de publieke tribune. We vormen een hecht team. Want los van het feit dat we hetzelfde doel en dezelfde uitgangspunten hebben, kunnen we het ook persoonlijk prima met elkaar vinden.'
‘Van de Wibaut-leergang voor beginnende raads- en commissieleden heb ik veel opgestoken. Als het niet was gelukt om in het college te komen, zou dat voor Theo best lastig zijn geweest. Het kan in de oppositie heel handig zijn als je van de hoed en de rand weet, maar persoonlijk voelt dat misschien toch anders. Daarom zijn we extra blij dat Theo terugkeert als wethouder.’

Wethouder of toch raadslid?
Theo Maas (52)

‘Het formatieproces duurde lang. Sterker nog: we waren begin april weer opnieuw begonnen… De onderhandelingen liepen stuk en op 8 april is er een ‘commissie van goede diensten’ ingesteld, bestaande uit onafhankelijke mensen. Die commissie moest duidelijkheid gaan scheppen. Er leek na de eerste ronde namelijk een uitkomst te komen waar niemand blij mee was.’
‘De winst - een verdubbeling van het aantal zetels, noem ik het trots - van onze partij is hoofdzakelijk te danken aan de enthousiaste uitstraling van ons campagneteam. Men kent ons en komt ons tegen, bij de supermarkt, op school, bij een vereniging. En we komen bij de mensen aan huis. Met canvassen hebben we heel veel mensen gesproken Soms waren dat korte gesprekjes, maar vaak ook heel persoonlijke. We merkten dat men dat echt waardeert, dus dat blijven we doen.’

‘Ja, ik weet natuurlijk wel dat ik daar als wethouder ook een steentje aan heb bijgedragen. Ik had het hele sociale domein in portefeuille en ik hoop in het diepst van mijn hart dat ik daar mee door kan gaan. Vooral nú, met alle veranderingen voor de boeg, is de ervaring die ik heb opgedaan van groot belang. Het wethouderschap helpt doelen te realiseren. Bovendien ben ik nog lang niet klaar. Het hele voortraject van de transities is bewandeld, het fundament is gelegd… en nu wil ik verder bouwen. Los van mijn persoonlijke wensen, gaat het ook over bestuurlijke continuïteit. Het ligt heel complex allemaal. Ook voor de regionale samenwerking is de samenstelling van het college van groot belang.’
‘Mijn wethouderschap van de afgelopen vier jaar was het resultaat van mijn eerdere raadswerk. Mijn hele carrière heb ik te maken gehad met zorg en welzijn, dus ik durf gerust te zeggen dat ik weet waar ik het over heb. Maar om nou te zeggen dat mijn politieke leven staat of valt met het wel of geen wethouder worden? Nee hoor. Ik weet dat de politiek nu eenmaal zo in elkaar zit. Als mijn wethouderschap geen vervolg had gekregen, dan zou er nog de mooie taak als raadslid zijn geweest. Maar nu kan Mariska aan de slag gaan in de raad. We hebben haar inzet en ambitie - en die van Angelique -  in commissies al heel goed kunnen gebruiken. Beide vrouwen zorgen voor vernieuwing, verjonging en elan in onze partij.’  

Nieuw in de raad van Westerveld
Henk Siebering (56)

In Westerveld ging de PvdA van twee naar drie zetels, zodat Henk in de raad plaats kon nemen naast de geroutineerde Jan Puper en Erik van Schelven.
‘Na een erg onrustige periode hebben we de afgelopen raadsperiode vooral ingezet op rust in de gelederen. Tijdens de voorlaatste periode was er namelijk een bestuurscrisis, waarbij het college sneuvelde, inclusief de wethouder. Bij de daaropvolgende verkiezingen heeft deze oud-wethouder een eigen - lokale - partij opgericht, wat ons drie zetels kostte. Onze grootste uitdaging was nu dus: vertrouwen terugwinnen! Daar is de afgelopen vier jaar met de twee zittende raadsleden en enkele steunfractieleden heel hard aan gewerkt. Zowel binnen als buiten de raad. We hebben werkbezoeken afgelegd, inloopcafés georganiseerd, en zijn gesprekken aangegaan met burgers en organisaties. We hebben echt alles uit de kast gehaald, ondersteund door een goede website, een wekelijkse nieuwsbrief en steeds met de focus op ‘lokaal’. Dat heeft mede tot deze prachtige winst van twee naar drie zetels geleid!’
‘In de campagne hebben we uiteraard zoveel mogelijk van onze 26 kernen bezocht. Wij zijn qua oppervlakte bijna de grootste van Nederland, maar behoren wat inwonertal betreft - 19.000 -  tot de wat kleinere gemeenten. Dat vraagt om een goede spreiding van activiteiten.’
‘We hebben allemaal een training social media gevolgd. Door Facebook en Twitter bereikten we ook veel jongeren, die we nu, waar nodig, bij onze activiteiten kunnen betrekken. Het verlies van de vorige keer was voor een groot deel te wijten aan het gebrek aan contact met de kiezers. Er wordt te vaak in onbegrijpelijke taal gesproken en geschreven. Die afstand tussen bevolking en politiek wordt erg onderschat. Daar moeten we alerter op zijn.’
‘Mijn persoonlijke betrokkenheid komt van huis uit. Ik kan gerust zeggen dat ik een sociaal bewogen iemand ben. Mijn opa, vader en oom hebben zich ook altijd al ingezet voor ‘mensen die het moeilijk hebben’. Met hen als voorbeeld ben ik ook actief in het verenigingsleven: van muziek tot historie en van sport tot de medezeggenschapsraad op mijn werk bij justitie. Ik sta met beide benen in de maatschappij. Ik durf te zeggen dat ik weet wat er leeft.’
‘Meer dan twaalf  jaar geleden, voorafgaand aan de herindeling van Drenthe, zat ik in de raad van Diever. Daar heb ik ervaren hoe belangrijk het is om zaken van meerdere kanten te bekijken. Zoek contact met mensen en laat je informeren. Mijn opa zei altijd al “doe niet alleen, wat je samen kunt doen”. Dat geldt ook voor de politiek. Je moet het met elkaar zien te klaren. En als je eerlijk bent zijn er - zeker lokaal - meer overeenkomsten met andere partijen dan je denkt. Wij hebben hier nu vier partijen met drie zetels. De lokale partij had iets meer stemmen, dus die is de onderhandelingen gestart. Ik verwacht dat men wel snel tot een college zal komen. Wij hebben zelf maar liefst twee wethouderkandidaten.’

Nieuw in de raad van Dongen
Tonny Dijck (47)

Ook in Dongen ging de PvdA van twee naar drie zetels. Tonny kwam samen met Maurice IJpelaar in de raad, naast het zittende raadslid Eline van Boxtel-Pullens.
‘Ik ben PvdA-lid geworden toen er in onze gemeente problemen ontstonden met het leerlingenvervoer. Dat was kil en zakelijk georganiseerd. Ik heb daarover contact opgenomen met de PvdA-fractie en heb er ook over ingesproken bij een raadsvergadering. Als je eenmaal je betrokkenheid toont, weten ze je al gauw te vinden voor andere dingen. Ik ben gevraagd me te kandideren voor een verkiesbare plaats. Vervolgens heb ik in de steunfractie geholpen met het schrijven van moties. Ik kreeg er steeds meer aardigheid in. Ik heb de Schaper-leergang voor aankomende raadsleden gevolgd en kwam op de lijst terecht.’
‘De afgelopen vier jaar hebben we alle wijken en dorpen bezocht om in gesprek te gaan met bewoners. Je merkt dat mensen hun persoonlijke ongerustheid met je willen delen over dingen als ‘wat moet er met mijn oude moeder gebeuren?’ of ‘wanneer wordt het fietspad naar school eindelijk verlicht?’ Mensen zijn niet geïnteresseerd in algemene verhaaltjes die ze ook al op tv of op de radio horen. Ze zoeken antwoorden op hun eigen vragen. Daarom is luisteren en mensen serieus nemen belangrijk.’
‘Onze gemeente telt 25.000 inwoners, waarvan er een paar duizend in de dorpen om Dongen heen wonen. We hebben onze verkiezingsfolders op de hele gemeente afgestemd. Met herkenbare dingen erin. Ook voor de kleinste kernen. Daarvoor hebben we zelfs een speciale folder laten maken. En dan niet alleen met de doelen die we willen bereiken, maar vooral ook met voorbeelden van wat we al bereikt hebben als PvdA-fractie. Daarom is het ook zo belangrijk dat je niet alleen in verkiezingstijd met bewoners gaat praten. Blijf in gesprek, zorg dat de mensen je (her)kennen en weten wat ze aan je kunnen hebben. Onderscheid je van andere partijen, val op. Want kiezers zien vaak door de bomen het bos niet meer. De schuld daarvan ligt meestal bij de partijen zelf.’
‘Samenwerking is ook een belangrijk item. Bij de grote thema’s, zoals jeugdzorg, wordt in regionaal verband gewerkt. In de regio Hart van Brabant is alle knowhow aanwezig, waar we allemaal gebruik van kunnen maken. Maar ook leden van de voormalige SP-fractie hebben meegedacht over ons verkiezingsprogramma. Wie weet heeft dat ook nog iets geholpen om van twee naar drie zetels te groeien.’

 

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 5 Mei 2014
Reageer