Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Trek eens aan dat touwtje

Theo Maas

 75 miljoen extra voor het behoud van banen in de thuiszorg. Een positief bericht in tijden van bezuinigingen. Toch is niet iedereen blij met deze geste van staatssecretaris Martin van Rijn. Wethouder Theo Maas uit Someren pleit voor meer afstemming tussen lokaal en landelijk en, zo zegt hij,  ‘laten we ook eens wat vaker door bestaande gewoonten heen breken en aan touwtjes trekken die nieuwe deuren kunnen openen.’

trek eens aan dat touwtje‘Verboden toegang voor onbevoegden’, stond op een deur van een gebouwtje op mijn vakantieadres in Toscane. Die deur intrigeerde mij en dan vooral de woorden ‘verboden toegang’. Feitelijk bestond de beveiliging van de deur maar uit één touwtje dat de twee helften van de deur met elkaar verbond. Je hoefde er maar aan te trekken en je kon naar binnen. Wie kan die verleiding weerstaan, bijna drie weken lang?
Tijdens mijn vakantie heb ik, behalve van het uitzicht, de zonsondergangen en bistecca alla Fiorentina, ook genoten van het boek Samenwerken tussen organisaties van Wilfrid Opheij . Een aanrader, zeker voor wie zich de komende tijd bezig mag houden met de voorbereiding op de grote maatschappelijke veranderingen in het kader van de drie decentralisaties. Niet direct vakantieliteratuur, net zoals het ook niet echt tot de vakantieactiviteiten behoort om uitgebreide mailwisselingen te hebben met partijgenoten. Eéntje ging over de extra middelen die gemeenten kunnen krijgen om het banenverlies in de thuiszorg te verzachten, de zogenaamde toelage voor hulp bij de huishouding. De andere mailwisseling ging over de prioriteiten van onze partij voor de komende twee à drie jaar, in de aanloop naar de landelijke verkiezingen van 2017. En, zoals vaker gebeurt wanneer je op een wat grotere afstand van je dagelijkse realiteit zit, zie je soms verbindingen die je in de gekte en het tempo van alle dag niet herkent. Zo hielp mij het boek van Opheij, de deur met het verbod en de afstand tussen Toscane en Someren om zaken wat scherper te zien.

Not amused

Eigenlijk was ik not amused met de manier waarop Van Rijn de toelage voor de hulp bij de huishouding presenteerde. Ik werd erdoor verrast, had geen antwoorden op vragen van raadsleden en ambtenaren hierover en bovendien stuitte ik bij het zoeken naar antwoorden eerder op nog meer  verbazing  dan op helderheid en enthousiasme. De zeer lastige voorwaarden, de extra bureaucratische last die ermee gepaard gaat en de onmogelijke datum waarop we als gemeenten een plan moeten voorleggen (want anders worden jouw middelen over die van de andere gemeenten verdeeld) spelen hierin een rol. Natuurlijk ben ik blij met de extra middelen die onze staatssecretaris bevochten heeft, maar ik ben ontevreden over het proces. Waarom niet meer samenspraak, waarom zoveel kaders van bovenaf, waarom geen ruimte voor lokale invulling? Want dat wilden we toch: decentraliseren, zorg en ondersteuning dichterbij, samenhangen en effectief georganiseerd? Daarom krijgen gemeenten toch de lead? Natuurlijk, deze middelen zijn primair bedoeld om banen te behouden. Zowel landelijk als lokaal een topprioriteit voor onze partij. Maar daar zijn ook andere manieren voor te vinden.

Verbinding

De prioriteiten voor onze partij voor de komende jaren hangen hiermee samen. Willen we de veranderingen in het sociaal domein tot een succes maken, dan is een intensieve verbinding tussen lokale en landelijke politici cruciaal. Juist op lokaal niveau moeten we laten zien dat de PvdA de zorg niet afbreekt, maar de samenleving juist opbouwt. In de afgelopen periode is die verbinding er met enige regelmaat geweest, maar regelmatig ook niet. En dat laatste soms op cruciale momenten, waardoor eigen wethouders verrast werden door landelijke politieke besluiten die zij lokaal niet konden uitleggen of plaatsen. Dat is niet goed voor onze geloofwaardigheid als partij. 

De weg van papier naar praktijk is altijd lastig, dus ook in de komende jaren krijgen we in het sociaal domein te maken met incidenten. Incidenten waar we van moeten leren en waar we alert op moeten reageren, het gaat immers om mensen. Dit doen we niet door in oude reflexen te schieten maar door te verbeteren. Juist de komende periode zal de druk groot zijn om landelijk te reageren op dergelijke incidenten, om voorwaarden te stellen en met nadere regelgeving in te kaderen wat lokaal gerealiseerd moet worden. Met het gevaar dat dit de lokale ruimte beperkt en kostenopdrijvend werkt. 

Kantelen, ook als PvdA

De kanteling waar we zo graag over spreken, zal dus ook in onze eigen partij doorgevoerd moeten worden. Wat we lokaal uitzetten moeten we lokaal ook ruimte en vertrouwen geven. En ja, dat zal verschillen geven tussen gemeenten, gemeentebesturen en gemeenteraden met een links dan wel rechts karakter. Maar dat maakt juist duidelijker waarvoor (onze) kiezers naar de stembus gaan en wat het verschil is dat de PvdA kan maken. 
Een uitstekende verbinding tussen onze lokale, regionale, provinciale en landelijke politici en bestuurders is dus noodzakelijk! Niet ad hoc, maar structureel. Als basis om elkaar niet te verrassen, samen op te trekken en van onze beloften uit 2012 bewezen successen te maken voor de verkiezingen in 2017. Daarvoor zullen we soms door bestaande gewoonten heen moeten breken, aan veronderstelde en verouderde verboden voorbij moeten gaan en aan touwtjes trekken die nieuwe deuren openmaken. Niet altijd wetend welke kansen zich achter die deuren voordoen.

Ongetwijfeld stelt u zich de vraag of ik in Toscane aan dat touwtje van die deur heb getrokken. Het antwoord is volmondig ja.

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 10 Oktober 2014
Reageer