Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Traplift

Jacqueline Kalk

jaqueline_kalk.jpgIn de zomer van 2013 deed wethouder De Jager uit Deventer de uitspraak dat werklozen en vrijwilligers in Deventer ingezet zouden worden voor de persoonlijke verzorging van hulpbehoevenden en ouderen. Een schok ging door het land. Dit was ongewenst, niet de bedoeling en mocht zeker niet de toekomst zijn van hoe wij in Nederland, lokaal, de hulp bij het huishouden zouden organiseren. Bijna twee jaar later is er wederom een wethouder De Jager die een uitspraak doet die voor veel ophef zorgt: een 90-jarige bewoner uit Alphen aan den Rijn krijgt geen traplift, maar moet verhuizen.
Zit het in de naam De Jager of is dat slechts een bijkomstigheid? Feit is dat beide wethouders voor ophef zorgen door hun uitspraken over de nieuwe werkelijkheid van de gedecentraliseerde zorg. Waar liggen de grenzen van wat kan en mag in de gedecentraliseerde verzorgingsstaat en wanneer breekt het moment aan dat we moeten ingrijpen? De opschudding die beide wethouders veroorzaakten was groot. In het ene geval kwam dit door het idee dat ongeschoolde, onwelwillende werklozen 's ochtends bij je op de stoep zouden staan om je steunkousen aan te trekken of je billen te wassen. In het andere geval door het gevoel dat het onrechtvaardig is om een 90-jarige een traplift te weigeren, waardoor deze persoon moet verhuizen. Sterker nog, de gemeente verweet betrokkene zelfs dat hij nog niet was verhuisd. Hun redenatie: u had kunnen voorzien dat het traplopen op termijn moeilijker zou worden en had hier tijdig op kunnen anticiperen door te verhuizen naar een gelijkvloerse woning. Oftewel eigen schuld, dikke bult.
En die redenatie is op zich ook weer niet zo vreemd. Als je gaat studeren, ga je op kamers. Studentenhuisvesting is tijdelijk, daarna stroom je door. Als er kinderen komen, wordt er vaak weer verhuisd. Dit keer naar een groter huis. En deze huizen worden weer verlaten voor een appartement met meer gemakken wanneer de leeftijd zich aandient dat het met de mobiliteit wat minder wordt. Er is niets mis met deze wooncarrière van veel mensen.
Waarom ontstaat er dan zo’n ophef als een gemeente een traplift weigert te bekostigen? De toon van de weigering was niet goed zoals wethouder De Jager inmiddels heeft erkend. De spelregels zijn veranderd, niet iedereen krijgt meer precies datgene wat hij of zij aanvraagt en uiteindelijk kan een gemeente besluiten iets in het geheel niet te vergoeden. En, zoals het onderzoek in de Volkskrant laat zien, voert de gemeente Alphen geen schrikbewind. De ophef zit ergens anders in. Die wordt veroorzaakt doordat een 90-jarige iets is geweigerd. In onze samenleving leren we respect te hebben voor ouderen. We staan voor ouderen op in de bus of trein en geven waardering voor een leven lang hard werken. Ze zijn niet zielig, maar we willen ze wel graag ontzien. En dat deed de gemeente Alphen niet. Ongeacht de leeftijd werd de lift geweigerd. En daar schrokken we massaal van. Want wie dwingt een 90-jarige om te verhuizen en wie wijst een 90-jarige op zijn of haar eigen verantwoordelijkheid in deze? Is het dan De Jager die moedig is of is hij, net als zijn naamgenoot uit Deventer, overmoedig?
De man uit Alphen is inmiddels geholpen. Een bedrijf heeft hem een traplift geschonken. Maar ook mét een traplift zal er een tijd komen dat verhuizen naar een woning met meer gemakken een gegeven is. En dat lot wacht ons allen. Laten we er maar vast aan wennen.

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 39 nr. 2 Juni 2015
Reageer

Gerelateerde artikelen:

Kirsten Verdel

Zelfstandige alphahulp grote verliezer

Lees artikel

Jacqueline Kalk

Goed nieuws is geen nieuws

Lees artikel

Erica van Alfen, Johanna Bergervoet, Frank Huijink, Marie Beenackers, Anja van Duren

Arbeidsvoorwaarden zorgsector: goed dat Van Rijn zich ermee bemoeit!

Lees artikel

Verder in deze uitgave van Lokaal Bestuur
Jaargang 39 nummer 2 juni 2015:

Lees deze artikelen in Lokaal Bestuur:

download pdf word nu abonnee