Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Spitsuur

Duco Hoogland

Velen van ons staan er wel eens in: de spits. Het spitsuur duurt tegenwoordig bijna de hele dag. Althans zo voelt het. Het gevolg van dit dagelijkse spitsuur: stress. Je komt niet waar je moet zijn en voelt je onmachtig, omdat je er niets aan kunt doen. De vraag is vervolgens of je je neer kunt leggen bij het in de file staan. Dat hangt er natuurlijk vanaf. Hoeveel haast heb je? En ben je de onder- of bovenliggende partij bij de afspraak waar je te laat komt? AIs je te laat komt om je kind van de crèche te halen is er meer ongemak dan wanneer je alleen even naar de supermarkt wilde. We staan niet alleen met de auto in de file, we slapen er in, we lopen erin en we leven erin. Nederland staat permanent in de spits. We hebben het te druk om alle schaakborden tegelijk te bedienen en als je jezelf tekort voelt schieten heb je door de stress te weinig ruimte om rekening met anderen te houden. Om je om andere dingen dan het uit de file komen te bekommeren.
Zo schreef een mevrouw, die al een tijd in de spits stond, mij eens dat ze een eigen bijdrage moest betalen toen haar zoon aan een blindedarmontsteking geopereerd werd. Dat is vreemd, want die eigen bijdrage is ooit bedacht om mensen bewust te maken van de zorgkosten. Alsof je op het moment van een operatie een keuze hebt. De ouders van deze mevrouw zijn op leeftijd en hebben zorg nodig. Bij de aanvraag voor huishoudelijke hulp kreeg ze het advies om iemand zwart in te huren. Dat is goedkoper, omdat ook voor huishoudelijke hulp een eigen bijdrage geldt. Haar andere zoon gaat een tweejarige master volgen op een technische universiteit. Hoewel de overheid wil voorkomen dat studenten schulden maken, nemen de lasten toe door de studielening die hij hiervoor moet afsluiten. Het krimpgebied waar ze woont gaat achteruit, het openbaar vervoer verdwijnt, de bank is weg, er zijn nog maar een paar politieauto’s en internetten moet over een koperkabel uit 1935. En dan volgt de klap op de vuurpijl: ze geeft volmondig aan enorm gefrustreerd te zijn. Ze twijfelt er voor het eerst in haar leven over of ze nog moet gaan stemmen. Gezond verstand verliest het in de politiek van termen als groei, marktwerking en herstructurering. Haar conclusie was dat het niet allemaal door de PvdA komt. Ik voelde me als een bouwvakker die net de garage geverfd heeft en er dan achter komt dat het de opdracht was om de slaapkamer te verven. Niet alles wat ze schreef klopte, maar gelijk heeft ze wel. Ze schreef over grip, houvast en oneerlijkheid. Eigenlijk voerden we in het klein het debat over het rendementsdenken.

Rendementsdenken       

De tegenstelling in de huidige maatschappij gaat niet over staat en markt of over communisme en kapitalisme, maar over de strijd tussen rendementsdenken en zaken die we echt van waarde vinden voor ons bestaan. Het is de opdracht van de sociaaldemocratie om door te denken over een alternatief voor dit rendementsdenken. De ontwikkeling van Nederland na de wederopbouw, van ontzuiling naar de digitale revolutie, is gepaard gegaan met de erosie van ons politieke bestel. Dat is geen nieuws. Maar wel reden tot zorg voor een partij die als missie heeft mensen te verbinden.
        Het slechtste dat wij kunnen doen is met de rug naar de samenleving gaan staan. Of vervallen in discussies waarmee we vooral onszelf bezighouden. Onze partij bestaat bij gratie en steun van de middenklasse. Gewone mensen die iedere dag bezig zijn hun kinderen op te voeden en de huur te betalen en die hopen dat de auto niet stukgaat omdat er dan geen vakantie in zit dit jaar. Zij worden nu door de VVD verleid met een belofte van lagere lasten. Om uit het rendementsdenken te komen moeten wij hier niet tegenop bieden. Ja, lagere lasten zijn prima, maar het is nog beter als het niet om geld gaat, maar om het oplossen van de spits, de onmacht en de stress. Daarvoor is zekerheid en grip nodig. Houvast. Om het concreet te maken: wij moeten zorgen voor lucht en ruimte in het drukke bestaan. Door na te denken over het basisinkomen, ouderschapsverlof, veilige buurten en goed onderwijs. Wij moeten ons niet verzetten tegen flexibel werken, maar tegen uitbuiting. We moeten de deeleconomie als kans zien en haar ten dienst stellen van iedereen.

duco_hoogland.jpgDuco Hoogland is lid van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer en woordvoerder openbaar vervoer, wegen en autovervoer.

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 39 nr. 2 Juni 2015
Reageer

Verder in deze uitgave van Lokaal Bestuur
Jaargang 39 nummer 2 juni 2015:

Lees deze artikelen in Lokaal Bestuur:

download pdf word nu abonnee