Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Rinus van den Hoek (83)

Oude Glorie Jong Talent


Bergschenhoek, had ik op Wiki gelezen, is een dorp even ten noorden van Rotterdam met veel nieuwbouw. Als de tomtom ‘bestemming bereikt’ zegt, sta ik ergens midden in een polder en mag ik het verder zelf uitzoeken. Een fietser helpt. Een onverhard weggetje leidt naar een oud huis, omgeven door weiland en water. Oud-wethouder Rinus van den Hoek woont hier al dertig jaar. ‘Na het overlijden van mijn vrouw Riek, twee jaar geleden, ben ik hier gebleven. Ik heb het huis, dat is gebouwd op de fundamenten van een oude molen, grotendeels zelf verbouwd. Je raakt eraan gehecht.’
De week voor Kerst praten we over de lange periode dat hij voor de PvdA actief was in Bergschenhoek, dat sinds 2007 deel uitmaakt van de fusiegemeente Lansingerland. Rinus kwam in 1966 in de gemeenteraad van Bergschenhoek en bleef daar maar liefst acht perioden, tot 1998. Tweeëndertig jaar dus, waarvan veertien jaar als wethouder. Is dat niet wat erg lang?, vraag ik. Hij glimlacht. ‘Ach, we deden het goed als PvdA. We wonnen zelfs een zetel. Ze waren tevreden over me en vroegen me steeds of ik nóg een periode wilde blijven. Ook van de ambtenaren op het gemeentehuis kreeg ik veel waardering, dus ja, dan ga je door.’

School met den Bijbel

Rinus groeide op in Rotterdam Charlois. Zijn vader was een boerenzoon uit Zeeland die in de Maasstad met paard en wagen biervaten rondbracht. Zijn moeder was een hoveniersdochter uit Charlois. Toen Rinus een jaar of drie was, verhuisde het gezin (vijf kinderen) naar Bergschenhoek. Rinus ging naar de School met den Bijbel. ‘Daar had ik al snel mijn zakken van vol, omdat de kinderen van de dorpsnotabelen werden voorgetrokken.’ Hij had naar de HBS gekund, maar zijn vader vond dat niet nodig. ‘Omdat ik wel aanleg had voor techniek, ben ik naar de Technische School in Rotterdam gegaan, waar ik een opleiding tot instrumentenmaker en elektricien kreeg. Later heb ik ook nog avondonderwijs en schriftelijk onderwijs gevolgd. Mijn eerste baan was elektrotechnicus bij de Plaatselijke Telefoon Dienst in Rotterdam. Ik begon daar als ‘jong maatje vakwerkman’. Na een tijd kwam ik op de tekenkamer. Vervolgens ben ik 40 jaar werkzaam geweest bij de Drinkwaterleiding, waar ik eindigde als technisch hoofdambtenaar.’

Conservatieve mentaliteit

In 1959 sluiten Rinus en zijn vrouw zich aan bij de PvdA. Hij wordt penningmeester en later voorzitter van de plaatselijke afdeling. ‘Bergschenhoek had toen zo’n 6.000 inwoners. In 1966 hebben ze me voor de gemeenteraad gevraagd. Ik had maatschappelijke interesse en wilde wel een steentje bijdragen aan de samenleving. De politiek was in die dagen nogal conservatief. De confessionele partijen en de VVD domineerden. Ik kreeg de tweede plaats op de kandidatenlijst en omdat we twee zetels behaalden, kon ik de raad in. Mijn schoonvader, een fanatieke rooie, heeft vóór mij ook nog in de raad van Bergschenhoek gezeten.’ Als raadslid ijvert Rinus voor het stichten van een openbare school, want die was er nog niet. ‘Toen ik daarvoor samen met anderen handtekeningen verzamelde, kwamen we mensen van de VVD tegen, die voor hetzelfde doel op pad bleken te zijn. We hebben toen de handen ineen geslagen. De school is er gekomen en De Groene Hoek floreert nog steeds.’

Het Rode Monument

In 1974 wordt Rinus wethouder. Hij blijft dat tot 1982. ‘De VVD werd in dat jaar veel sterker, en wij kwamen ernaast te staan. Dat was niet leuk. Ik ging van de weeromstuit harder werken in de tuin.’ In  de jaren ’90 keert hij nog anderhalve periode terug in het college. ‘Als wethouder heb ik eigenlijk alles gedaan, behalve onderwijs, financiën en sociale zaken. Ik had een meer ‘technische’ portefeuille, wat gezien mijn achtergrond ook wel voor de hand lag: openbare werken, milieu, ruimtelijke  ordening en woningbedrijf.’ Tijdens zijn wethouderschap wordt de nieuwe wijk Boterdorp gebouwd. Hij is ook de motor achter de samenvoeging van de reinigingsdiensten in de regio. ‘In 1998, toen ik wat problemen had met mijn gezondheid, heb ik afscheid genomen.’
Rinus tovert een grote plastic doos tevoorschijn, waarin allerlei medailles zitten. ‘Ik grossier in spelden. Kijk, deze is van BVCB, de plaatselijke voetbalvereniging waarvan ik al meer dan zeventig jaar lid ben. Ik heb 15 jaar in het eerste team gespeeld als gevreesd middenvelder. Pas met mijn 55ste ben ik gestopt met voetballen. Nu ben ik erevoorzitter.’ Een gouden FNV-speld, de Erasmusspeld van de gemeente Rotterdam, een erepenning van de gemeente Bergschenhoek ter gelegenheid van zijn 25-jarig raadslidmaatschap en een koninklijke onderscheiding bij zijn afscheid in 1998 getuigen eveneens van zijn verdiensten. ‘In 2007 heb ik samen met mijn vrouw de gouden PvdA-speld gekregen, omdat we een halve eeuw partijlid waren.’ PvdA-raadslid Leon Hoek roemde bij die gelegenheid de maatschappelijke betrokkenheid van het echtpaar. ‘Mensen in nood vonden altijd een gewillig oor en een helpende hand. Dat was letterlijk de rode draad in hun leven. Een heel bijzonder koppel en met recht het Rode Monument van Bergschenhoek.’ Met wethouder Van den Hoek hoefde je  geen afspraken te maken. ‘Je kon zó bij me binnenlopen. Ik zat altijd met mijn gezicht naar de buitenwereld en met mijn rug naar de ambtenaren. Dat vonden sommigen wel vreemd, ja.’ 

Ideologische veren

Iemand die zó lang lid is, heeft natuurlijk ook wel eens twijfels over de koers van de partij. ‘Ik heb er altijd moeite mee gehad dat de partij bij monde van Wim Kok in de jaren negentig de ideologische veren wilde afschudden. Van idealen kun je niet leven, maar je kunt ze wel hébben.’ Hij vindt het jammer dat er zoveel mensen naar de SP, de ‘leefbaren’ en de PVV zijn overgelopen. ‘De kern van de PvdA-aanhang zat vroeger in de Rotterdamse havens. Hardwerkende, gewone mensen. Die voelden zich door ons in de steek gelaten. We hebben ook te lang weggekeken van de problemen. Het is een bestuurderskwaal: als je met je hoofd in de wolken loopt, zie je niet meer wat er op de grond gebeurt.’ Dat gezegd zijnde, is Rinus van den Hoek niet het type dat de partij vaarwel zegt. ‘We hebben in het huidige kabinet echt prima mensen, zoals Jeroen Dijsselbloem en Lodewijk Asscher. Goed trouwens dat de oppositiepartijen nu ook meedoen, daar wordt het beleid beter van.’
Rinus blikt naar buiten, waar het inmiddels bijna donker is. Hij houdt erg van tuinieren. ‘En ik heb altijd zelf groenten verbouwd en hout gekliefd voor de open haard. Onlangs heb ik een nieuwe heup gekregen, dus dat wordt nu lastig.’
De plaatselijke politiek volgt hij nog wel, maar op afstand. Als adviseur zet hij zich in voor de bescherming van recreatiegebied Rottemeren. ‘Dat moet een gebied blijven waar iedereen van kan genieten. Gestreste Randstadbewoners kunnen zich daar ontspannen. Er waren plannen om er een wielerbaan of een hondenrenbaan aan te leggen. Gelukkig hebben we dat kunnen voorkomen.’ 

Marinus Jan (Rinus) van den Hoek

Geboren op 3 december  1930 te Rotterdam
Scholing en opleiding: School met den Bijbel in Bergschenhoek, Technische School in Rotterdam (1944-1946), avondonderwijs en schriftelijk onderwijs, talenstudie aan de Volksuniversiteit
Beroepen: elektrotechnicus Plaatselijke Telefoon Dienst (PTD) te Rotterdam (1947-1952), medewerker tekenkamer, later technisch hoofdambtenaar bij Drinkwaterleiding Rotterdam (1953-1989)
Politiek:
PvdA-raadslid in Bergschenhoek (1966-1998), wethouder Bergschenhoek (1974-1982 en 1992-1998)

 

Tekst en foto: Jan de Roos

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 2 Februari 2014
Reageer

Verder in deze uitgave van Lokaal Bestuur
Jaargang 38 nummer 2 februari 2014:

Lees deze artikelen in Lokaal Bestuur:

download pdf word nu abonnee