Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Rawa Hassan (28)

Jong Talent

p5065577 

Ze woont op de vierde etage van een nogal gedateerde flat in Maassluis. Maar het uitzicht is mooi: een groot plantsoen met imposante bomen. ‘Daarom heb ik deze woning ook genomen’, lacht ze, ‘ik hou erg van groen, de woonruimte zelf kan me minder schelen.’ Over anderhalf jaar wordt de flat waarschijnlijk gesloopt. Maar ze zit er niet mee, want Rawa Hassan, het jongste PvdA-Statenlid van ons land, heeft een zonnig karakter. ‘Dan ga ik wel weer op zoek naar iets anders’.   

 

Gevlucht uit Irak

Rawa - klein van stuk, zachte stem, bedachtzaam formulerend - woont sinds 1997 in Nederland. Ze werd geboren in de oliestad Kirkuk, in het noorden van Irak. Haar vader was daar politiek actief in een verboden partij. Toen het hem te heet onder de voeten werd, vluchtte hij samen met zijn vrouw en twee dochters en vroeg in Nederland politiek asiel aan. Rawa was toen 11 jaar oud. Het gezin (er kwam nog een zusje bij) verbleef een tijd in een asielzoekerscentrum in Drenthe en verhuisde vandaar naar Willemstad, boven Roosendaal. Zeventien jaar later heeft Rawa Irak nog altijd niet helemaal achter zich gelaten. ‘Je wilt het wel afsluiten, maar dat kan niet omdat je daar familie hebt. Het blijft je bezighouden.’ Op een kast in haar woonkamer staat een fotolijstje met het portret van een oudere man. ‘Dat is mijn opa. Hij is in 2008 in Irak vermoord. Toen we Irak moesten ontvluchten, was ik verbitterd over de politiek. Dat bleef zo tot ik rond 2009 begon te beseffen welke kansen Nederland biedt, dingen die in andere landen onmogelijk zijn. Ik wilde me niet afzijdig houden maar juist de mouwen opstropen. Met een vriendin ben ik naar een bijeenkomst van de JS gegaan. De sfeer die ik daar aantrof, maakte indruk op me. Iedereen ging ervan uit, dat ik me meteen bij de PvdA zou aansluiten, maar voor mij was dat geen automatisme. Ik wilde eerst weten waar de partij precies voor stond en of ik haar idealen kon delen.’ Er volgde een zoektocht op internet, ze vergeleek de PvdA met andere progressieve partijen en voerde gesprekken met mensen om er achter te komen of de PvdA wel echt haar partij was. ‘Gevoel alleen is niet genoeg, zeker niet als je ook actief wilt worden. En voor mij is het ook niet links, links, links. De SP heeft best goede ideeën, maar wat me tegenstaat, is dat ze zo op de overheid leunen. Ik vind: wat mensen zelf kunnen doen, móeten ze ook zelf doen. Je moet als overheid wel een hand uitsteken, maar niet het leven van mensen overnemen.’

Statenlid

Via de JS kwam Rawa ook op een provincie-bijeenkomst terecht. ‘Ik werd een beetje verliefd op de sfeer daar en besloot me kandidaat te stellen voor de Statenverkiezingen van 2011.’ Ze kwam als nummer 31 op de lijst en werd met 7.243 voorkeurstemmen gekozen. ‘Wat me vooral aantrekt in de provincie, is het overkoepelende. Je bent bezig met een breed terrein, cultuur, openbaar vervoer, wegen, groen, water. En je hebt ook met veel gemeenten te maken.’ Maar staat de provincie tegelijkertijd niet verder af van mensen dan de gemeente? ‘Dat ligt eraan hoe je het zelf invult. Nee, op het provinciehuis komt inderdaad geen sterveling. Je moet zelf op pad gaan en dingen organiseren.’ Zo wordt er nu dankzij Rawa twee keer per jaar een jeugddebat gehouden. Ze beleeft veel plezier aan die contacten met jongeren. Ook zet ze zich in voor vrijwilligerswerk in de provincie. ‘Om de natuur een handje te helpen, heb ik vorig jaar in het Kralingse Bos geholpen met het omzagen van bomen. Je begrijpt dat dat gezien mijn postuur niet meeviel! En ik doe deze zomer weer mee met de strandschoonmaakactie, die was vorig jaar een succes.’

Oppositiepartij

Rawa heeft als Statenlid groen, water, ruimte en leefomgeving in haar portefeuille. ‘We zijn in Zuid-Holland oppositiepartij en hebben tien zetels. Het is wel lastig om je ideeën erdoor te krijgen. Je komt er haast niet tussen. Toch proberen we het steeds opnieuw met creatieve voorstellen. Je moet voorzichtig opereren, en veel van wat je bereikt is niet direct zichtbaar. Ik vind dat je niet alleen naar wegen en gebouwen moet kijken, maar ook naar de leefomgeving en het groen rond de steden. Waar ik trots op ben, is dat we veel culturele instellingen in deze crisistijd overeind hebben kunnen houden.’ Haar mooiste moment in de afgelopen drie jaar? ‘Dat was toen tijdens een commissievergadering over het snijden in cultuur plotseling de deuren open gingen en er tientallen kinderen van het Jeugdtheaterhuis uit Gouda binnen kwamen. Dan word je met je neus op de feiten gedrukt, en zie je heel concreet wat het betekent als je dat geld niet meer geeft. Je gaat dan toch anders naar zo’n dossier kijken.’

Kunstwerk

Rawa schildert graag. Haar kleurrijke schilderijen hangen behalve bij haar thuis ook bij familie in Irak en Finland. ‘Ook in de politiek creëer je een kunstwerk. Je doet dat met z’n allen.’ Maar of ze zich eind dit jaar opnieuw kandidaat gaat stellen voor Provinciale Staten, is nog onzeker. ‘In augustus wil ik mijn studie economie afronden en volgend voorjaar mijn studie rechten. Daarna ik wil ik graag een baan, bij de overheid of bij een internationale instelling. Het valt niet mee dat met het Statenwerk te combineren. En ik wil mijn collega’s in de Statenfractie ook niet teleurstellen. Als ik iets doe, wil ik het ook voor de volle 100 procent doen. Mocht ik niet terugkeren, dan betekent dat nog niet dat ik helemaal verdwijn, want mijn betrokkenheid bij de partij blijft.’
Als ik vraag naar mensen in en buiten de politiek die haar inspireren, noemt ze als eerste haar moeder. ‘Zij was in Irak docent Engels op een middelbare school, en is dat nu in Nederland ook. Ze heeft veel meegemaakt, net als mijn vader (een hbo-technicus die nu werkloos is), maar ze is altijd gelukkig gebleven en geeft nooit op.’ Rawa voelt zich ook geïnspireerd door de Kamerleden Tanja Jadnanansing (‘altijd erg betrokken op haar omgeving’), Mariëtte Hamer (‘heb ik tijdens de Den Uyl-leergang leren kennen als iemand die echt de tijd voor je neemt’) en Lutz Jacobi (‘zoals zij over water en groen spreekt, daar word ik vrolijk van’). Minder enthousiast is Rawa over het kabinetsbeleid. ‘Ik vind het vooral erg dat we bij de kabinetsformatie zoveel hebben weggegeven. Ik denk aan het asielzoekersbeleid en aan ontwikkelingssamenwerking. Dat heeft me echt pijn gedaan. Mijn wens voor de nabije toekomst is, dat de PvdA in nieuw water durft te varen: minder gericht op structuren, meer openstaan voor nieuwe ideeën. Het menselijke moet terug in de partij. Dat betekent dat je meer je nek moet uitsteken. En ja, dan faal je desnoods maar een keer.’

Rawa Hassan
Geboren op 29 maart 1986 te Kirkuk (Irak)
Opleiding: Mavo, havo, vwo Norbertuscollege/Kellebeekcollege Roosendaal (2000-2007), studie economie Erasmus Universiteit Rotterdam (2007-heden, bachelor in 2011), rechten (2008-heden, bachelor in 2014)
Werkervaring: o.a. als vrijwilliger in ziekenhuis Roosendaal, verkoopster, serveerster, medewerker van een verzekeringmaatschappij in Rotterdam, stagiaire bij Inspectie van het Onderwijs in Utrecht   
Politiek: penningmeester JS afdeling Rijnmond en lid scoutingcommissie JS (2010-2011), Den Uyl-leergang (2011-2013), Statenlid in Zuid-Holland (2011-heden)
Overig: bestuurslid Stichting Hatwa (belangenbehartiging vrouwelijke vluchtelingen, 2010-2012)
Hobby’s: schilderen, lezen, fitness, hardlopen, zumba
Twitter: @RawaHassan

TEKST EN FOTO: JAN DE ROOS

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 6 Juni 2014
Reageer