Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Jenny Sleurink-Rabbinge (78)

Leonie Wildeman

Het begint net weer te sneeuwen als ik, tegelijkertijd met haar kleindochter, op de bel druk van de seniorenflat in Heerenveen. Ze komt tussen school en de volgende afspraak een kopje thee drinken bij haar opa en oma. Jenny’s man Cees zwaait de deur open als we op de derde verdieping voor het appartement staan. Jenny heeft een aantal jaar geleden een TIA gehad waardoor ze niet meer zo goed ter been is. Aan de keukentafel zit ze al klaar naast een stapel fotoalbums. Tussen de pagina’s zijn zorgvuldig briefjes geplakt bij memorabele momenten. Thee, boterkoek en cake staan op tafel. ‘Vanochtend nog gebakken, ze kwamen pas uit de oven toen jij al onderweg was.’

Wasdag
Net als in haar periode als burgemeester is Jenny ook in haar kinderjaren verschillende keren verhuisd. ‘Toen ik werd geboren, werkte mijn vader aan de ontginning van de Wieringermeerpolder. Later verhuisden we (Jenny heeft nog twee broers en een zus, red.) voor zijn werk nog naar Lemmer en uiteindelijk naar Kampen.’ Over politiek werd thuis niet gesproken. ‘Maar mijn vader vond het wel erg belangrijk dat wij als meisjes dezelfde kansen kregen als onze broers. Mijn moeder was veel ziek en in het zwaar christelijke Kampen was het dan gebruikelijk datde dochter thuisbleef om het huishouden te doen en voor de andere gezinsleden te zorgen. Maar mijn vader wilde daar niets van weten. En dus ging ik naar de hogereburgerschool. Erg vooruitstrevend voor die tijd.’
Jenny vervolgt haar studie op de kleuterkweekschool waarna ze een aantal jaren met veel plezier voor de klas staat. Het is ook in deze periode dat ze zich aanmeldt bij de Partij van de Arbeid. ‘Ik merkte dat sommige kinderen één dag in de week afwezig waren. Op deze dag werden hun kleren gewassen. Deze kinderen waren zo arm dat ze geen vervangend paar kleren hadden en dus niet naar school konden op die dag. Schandalig vond ik dat! Toen ben ik lid geworden van de PvdA. In mijn optiek de enige partij die aan deze situatie iets kon veranderen.’
De eerste jaren is ze slapend lid. Tot zemet haar man naar de gemeente Oldebroek verhuist voor zijn werk bij defensie. Daar gaat ze zich actief met de politiek bemoeien en stelt zich in 1974 kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ze wordt gekozen en mag bovendien de functie van fractievoorzitter gaan vervullen. Geen makkelijke taak in een gemeente midden in de ‘biblebelt’. ‘Je moet in de politiek, en zeker in een gemeente als Oldebroek, nooit van jezelf uitgaan. Je wilt iets bereiken en als het daarvoor nodig is dat het CDA jouw voorstelt indient, dan is dat maar zo.’ In de aanloop naar de verkiezingen van 1982 mag ze acht maanden PvdA-wethouder Koele vervangen omdat hij overspannen is. Ze is daarmee de eerste vrouwelijke wethouder in de gemeente Oldebroek. ‘Dat beviel me uitstekend! Je kunt zoveel meer betekenen voor mensen.’

Op bezoek bij de burgemeester
Dat ze de smaak van het besturen te pakken heeft, blijkt ook als Jenny besluit te solliciteren voor de functie van burgemeester in het Groningse Loppersum. ‘De toenmalige burgemeester van Oldebroek, een SGP’er nota bene, zei aan het einde van mijn wethoudersperiode: “Waarom solliciteer je niet op een openstaande post voor het burgemeesterschap?” Zoals je zult begrijpen, was ik enigszins verbaasd. Burgemeester, daar had ik nu nog nooit over nagedacht. Na twee maanden overleg besloot ik eerst maar eens in Loppersum, waar een vacature was, te gaan kijken. Het voelde meteen goed. Het Groninger boerenland is prachtig.’
Op 16 februari 1982 treedt ze aan als burgemeester van Loppersum. ‘Ook hier was ik de eerste vrouw. Dat was natuurlijk even wennen voor de dames en heren in de gemeenteraad. Al voordat ik begon,had de CDA-fractievoorzitter zijn twijfels over mijn capaciteiten geuit. Gelukkig kwam het goed toen ik eenmaal aan de slag was.
Als nieuwelingen in dit Groningse dorp wilde ik de buren uitnodigen voor een kopje koffie, maar de Lopster ambtswoning staat tegenover het bejaardentehuis. Ondanks sceptische opmerkingen van de directeur van het bejaardentehuis, hebben we iedereen tóch uitgenodigd. Nou, dat hebben we geweten. Tot drie keer toe zat het huis vol met bewoners uit het bejaardentehuis. Sommige mensen moesten zelfs in een rolstoel gebracht worden, maar dat weerhield ze er niet van om toch kennis te komen maken.’
Ondanks het feit dat Loppersum een kerkelijk dorp is, ervaren Jenny en haar man het als een wereld van verschil met de situatie op de Veluwe. ‘Vol verbazing zei Cees in het begin: “Moet je kijken Jenny, die man fiets in een korte broek, op zondag! Het is niet te geloven”. De jongste van hun twee zoons is altijd in Loppersum blijven wonen. ‘We komen er nog steeds erg graag’, zegt Cees. ‘En als ik over straat loop zijn er nog altijd mensen die vragen “en hoe is het met Jenny?”, dat is toch hartstikke leuk.’

Niet met open armen
Toen er in Loppersum een herindeling met drie andere gemeenten aan de deur stond te rammelen, stapte Jenny over naar het Zuid-Hollandse Middelharnis. Ook in deze zeer christelijke gemeente is ze de eerste vrouwelijke burgemeester en ook hier wordt ze niet met open armen ontvangen. ‘Tijdens de kennismaking met de gemeenteraad zag ik in een hoek een vijftal in zwart geklede heren staan. Ik zei tegen Cees: “daar ga ik eerst maar eens naartoe”. Ik gaf hen een hand en zei “prettig kennis met u te maken”, maar daar dachten zij duidelijk heel anders over. Gelukkig liet ik me door dergelijke situaties nooit uit het veld slaan. Het is nu eenmaal niet anders, dus ze hebben zich erbij neer te leggen. En met een grappige kwinkslag wist ik uiteindelijk altijd veel mensen op mijn hand te krijgen.’ Na tien jaar burgemeesterschap in Middelharnis gaat Jenny vervroegd met pensioen. ‘Mijn man kreeg in dat jaar voor de tweede keer een hartaanval.Dat maakte dat ik meer thuis wilde zijn dan mogelijk is met een functie als burgemeester. Maar ik kan terugkijken op een aantal prachtige jaren.’

Op hoge poten
Terwijl we door de fotoalbums bladeren komen er veel mooie herinneringen naar boven. Zo kreeg Jenny eens de uitnodiging om mee te doen aan een wielerwedstrijd voor burgemeesters, die zou plaatsvinden voorafgaand aan een professionele wielerwedstrijd. Maar, zo stond in de brief, aan deze wedstrijd mochten alleen mannen deelnemen. Op hoge poten schreef Jenny een brief. ‘Tot mijn verbazing kreeg ik al vrij snel een brief terug waarin stond dat ze de statuten hadden aangepast en dat ik van harte welkom was. Ik hield helemaal niet van fietsen, maar nu moest ik natuurlijk wel meedoen. Bij de fietsenwinkel in Loppersum leende ik een racefiets omin het dorp alvast te kunnen oefenen. Maar harder dan 21km/uur heb ik nooit gehaald hoor’, grinnikt ze. Het uitsluiten van vrouwen is tegenwoordig ondenkbaar, maarhet percentage vrouwen in de politiek is wel iets dat Jennyzorgen baart. ‘De samenleving bestaat voor 50% uit vrouwen en 50% uit mannen. Waarom zie je dat niet terug in de politiek? Vrouwen zoudenveel meer moeten solliciteren op politieke functies.’

Campagne met de rollator
Over de huidige politiek is Jenny overwegend positief. ‘Als je in een kabinet met de VVD zit, weet je van tevoren dat je compromissen moet sluiten en dat je niet alles voor elkaar krijgt. Met dat in het achterhoofd vind ik dat er nog aardig wat is gelukt. We hebben echt het nodige weten te bereiken voor onze doelgroep. En de peilingen zijn misschien slecht, maar peilingen zijn natuurlijk geen verkiezingen.’ Zelf is ze inmiddels niet meer actief. ‘Ik ben niet meer zo mobiel en de afdelingsvergaderingen zijn hier natuurlijk allemaal in het Fries. In het begin ben ik daar nog wel eens geweest, maar ik versta er gewoon niets van. Dan zit je daar natuurlijk wel een beetje voor Piet Snot.’ En de straat op, om pennen of flyers uit te delen, vraagt haar kleindochter. ‘Nou, daar zou ik nog wel toe in staat zijn hoor, dan leg ik ze gewoon voorop de rollator.’

Jentje Geertje (Jenny) Sleurink-Rabbinge
Geboren op 31 maart 1937 te Wieringerwerf

Opleiding: Hogereburgerschool (1949-1952), Kleuter Kweekschool in Meppel (1952-1955)
Werk: Kleuterleidster (1954-1961)
Politiek: fractievoorzitter Oldebroek (1974-1981), wethouder Oldebroek (1981-1982), burgemeester Loppersum (1982-1988), burgemeester Middelharnis (1988-1998)

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 40 nr. 1 Maart 2016
Reageer

Gerelateerde artikelen:

Leonie Wildeman

Jong Talent: Constantijn Jansen op de Haar

Lees artikel

Jan Erik Keman

Oude Glorie

Lees artikel

Jan Erik Keman

Oude glorie: Aad Burger (88)

Lees artikel