Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

In Den Haag slaat de PvdA linksaf

Jurjen Sietsema

Rabin Baldewsingh is op dit moment de enige PvdA-wethouder in de G4, de vier grote steden van ons land. ‘Een eenzame en verantwoordelijke positie’ vindt hij. ‘Ik wil de komende jaren laten zien dat de PvdA nog steeds het verschil kan maken.’

rabin baldewsingFoto gemeente Den Haag

De raadsverkiezingen van 2014 hadden voor de PvdA niet bepaald een gouden randje, om maar eens een understatement te gebruiken. In een flink aantal gemeenten verdwenen zetels en zit de PvdA in de oppositiebanken. De grootste klappen vielen in de grote steden. In Amsterdam, Rotterdam en Utrecht levert de PvdA geen wethouders meer. 
In Den Haag liep het anders. Rabin is blij met zijn positie en zijn portefeuille, zegt hij. ‘Maar we hadden niet verwacht dat de klap zó groot zou zijn. Dat heeft ons verrast. Juist omdat in een stedelijke structuur de sociaaldemocratie hard nodig is om ervoor te zorgen dat mensen zich kunnen verheffen, een sociaal vangnet om zich heen hebben, werk hebben, een betaalbaar dak boven hun hoofd hebben en zo een fatsoenlijk bestaan kunnen opbouwen. Dat is in drie grote steden weggevallen.’

Eenzaam

Voordat Rabin in het college kwam, wilde hij er zeker van zijn dat hij de dingen die hij noemde ook echt kon realiseren, zegt hij. Zijn portefeuille: sociale zaken, werkgelegenheid, wijkaanpak en sport, is dan ook een echte PvdA-portefeuille. ‘We zijn er dus in geslaagd om inhoudelijk aan de touwtjes te kunnen trekken, maar ook om voldoende geld mee te krijgen om dit allemaal te kunnen realiseren.’
‘Als je mij vraagt hoe het voelt om nu de enige PvdA-wethouder in de G4-gemeenten te zijn, zeg ik als eerste dat het eenzaam voelt. Je bent niet meer in staat om overleg te voeren, elkaar te inspireren en samen op te trekken als PvdA’ers in die positie. Tegelijkertijd voelt het als een grote verantwoordelijkheid. Ik kan het mij niet permitteren om achterover te leunen. Ik moet juist laten zien dat de sociaaldemocratie, de PvdA, er ook in deze tijd nog steeds toe doet. Dat betekent hard werken en ervoor zorgen dat het profiel van de partij in beeld blijft. Daarbij denk ik dat het belangrijk is om vanuit Den Haag te proberen anderen te inspireren. Ik ben van plan om de komende tijd zaken zo op de agenda te krijgen dat ze niet alleen in Den Haag maar ook landelijk in beeld komen’.

Stroef

De collegeonderhandelingen in Den Haag verliepen op zijn zachtst gezegd stroef. Struikelblok was het Spuiforum, het nieuwe kunst- en cultuurkwartier in het Haagse stadscentrum. In 2013 besloten de toenmalige coalitiepartijen (de meerderheid in de raad) tot de bouw van het kwartier. Ze vonden daarin de volledige oppositie lijnrecht tegenover zich. Op 19 maart verloor de coalitie de meerderheid, waarmee het Spuiforum op losse schroeven kwam te staan. Dat terwijl de voorbereidingen al in volle gang waren. In mei bereikten de onderhandelaars (waaronder felle tegenstander van het Spuiforum, de Haagse Stadspartij) een akkoord door middel van een alternatief plan en kon het college van start.
Maar dat was niet het enige, zegt Rabin. ‘We hadden daarnaast te maken met de aanwezigheid van de PVV in de Haagse raad en met een enorme polarisatie in de stad op verschillende onderwerpen, waaronder als belangrijkste natuurlijk het Spuiforum. En we moesten rekening houden met de opkomst van de Haagse Stadspartij, die nu ook deel uitmaakt van het college.’

PVV

De PVV is op dit moment de derde partij in Den Haag en de grootste oppositiepartij. ‘Als ze in het college waren gekomen, was ik er niet in gaan zitten. Dat heb ik van tevoren heel duidelijk gemaakt. Daarom ben ik ook ontzettend blij dat ze in de oppositie zitten. Het is een partij die groepen mensen uit elkaar speelt in plaats van ze te binden. De klap op de vuurpijl was natuurlijk ‘minder, minder, minder’. Als een partijleider dat laat scanderen en dan ook nog zegt dat hij het gaat regelen, houdt het voor mij op. Het vervelende is dat de PVV vlak voor de installatie van het nieuwe college nog geweigerd heeft om afstand te nemen van die actie. De PVV-woordvoerder heeft zelfs gezegd dat hij er 100.000 procent achter staat. Dat was een dieptepunt in mijn politieke loopbaan: dat je in de raadzaal waarin je je veilig moet voelen en waarin ik mij ook altijd veilig heb gevoeld, moet horen dat er een partij zit die hele groepen mensen in onze samenleving, vooral etnische groepen, wil uitsluiten. Daarom moeten we de komende periode enorm waakzaam zijn dat dit niet leidt tot escalatie.’
Hoeveel last gaat Rabin, denkt hij, krijgen van de PVV? ‘Net zoveel last als op landelijk niveau. In de raad krijgen ze nog weleens bijval van een groep ex-PVV’ers die ook een fractie vormen. Ik denk dat we in het debat rekening met ze moeten houden, maar ik zal nooit toestaan dat de PVV erin slaagt om deze stad te polariseren en uit elkaar te spelen.’  

Stadspartij

De Haagse Stadspartij is een anarchistisch oppositionele partij met wortels in de krakerswereld. Zij hebben zich tot nu toe alleen op ruimtelijke ordeningsdossiers gericht. We hebben echt de tijd moeten nemen om aan elkaar te wennen. Gaandeweg de collegeonderhandelingen zag je een kanteling, zowel bij hen als bij ons. We zijn er door onze strikt bestuurlijke opstelling in de Spuiforumdiscussie in geslaagd ze te bewegen om niet meer de verschillen, maar juist onze overeenkomsten te ontdekken en te benadrukken.
In de collegeonderhandelingen hebben we nadrukkelijk ingezet op de voor ons belangrijke punten: de vooruitgang van de stad, economische groei, werkgelegenheid en het dichter bij de mensen brengen van de zorg. En natuurlijk ook het armoedebeleid. Als je ziet dat 70.000 mensen in Den Haag in een armoedesituatie leven, dan kan het niet zo zijn dat je daar als gemeente geen actie op onderneemt. Daar wilden we nadrukkelijk geld voor, evenals voor participatie in de wijken en de sociale woningbouw. En we hebben het gekregen.’       

10.000 banen

Rabin is een man van idealen. Hij zegt dat hij ervan geniet om te discussiëren over zaken waar je voor staat en aan de slag te gaan met het dossier dat hem de grootste zorgen baart, de meer dan 40.000 werklozen in Den Haag. ‘Dat is 8 procent van de Haagse beroepsbevolking, terwijl het landelijk gemiddelde 8,9 procent is. Dat vind ik als Partij van de ARBEID onacceptabel. Zeker omdat van die meer dan 40.000 werklozen, 5500 jongeren zijn. Een groter aantal dan in Amsterdam en Rotterdam.
Ik wil de geschiedenis ingaan als de wethouder die ervoor gezorgd heeft dat meer mensen dan voorheen aan de bak komen. De stip op de horizon is dat we in de komende vier jaar 10.000 banen creëren in Den Haag. Daar ga ik, om het zo te zeggen, de nieren voor uit mijn lijf werken. Wil je mensen uit de armoede krijgen dan is werkgelegenheid het belangrijkste instrument. Wil je mensen een baan kunnen bieden dan moeten ze de taal spreken en daar hebben we ook wat geld voor gekregen.’

Bestuurderspartij

Rabin is ervan overtuigd dat de PvdA over vier jaar terug is als de grootste partij in Den Haag. ‘Dat klinkt misschien arrogant, maar het is wel mijn ambitie omdat ik geloof dat wij in de afgelopen periode het verschil hebben gemaakt. We kunnen weer de grootste partij worden. Maar niet als we ons profileren zoals we dat de afgelopen jaren hebben gedaan. We zijn teveel een bestuurderspartij geworden, te pragmatisch. Het linkse profiel dat wij hadden, er zijn om mensen te verheffen, dat hebben we losgelaten.’
‘Wij gaan de komende periode in Den Haag links afslaan. We worden een open partij met een open bestuurscultuur. Dat betekent dat wij teruggaan naar onze basis, naar de mensen in de wijken en de buurten. We gaan met hen werken aan participatie, aan schone en veilige buurten. Voor de mensen voor wie wij werken, zijn we te weinig zichtbaar geweest. Meer wijkbezoeken en de vergaderingen op het stadhuis inperken. Aanwezig zijn in de stadsdelen.

Steun nodig

Daarbij heb ik hulp nodig van de landelijke PvdA. Wij hebben een duw in de rug nodig. Wij moeten ons niet laten gebruiken om een rechts beleid uit te voeren. Ik weet heel goed dat we met de VVD in een kabinet zitten en dat als je regeert, je verantwoordelijkheid moet nemen. Maar je moet dat wel doen met je eigen profiel, niet je eigen beginselen verloochenen. Soms heb ik het gevoel dat onze mensen in de Tweede Kamer en de regering de binding met de mensen in het land kwijt zijn. Ik wil ze daarom uitnodigen om hand in hand met mij op te trekken. Diederik Samsom moet in de Tweede Kamer met zijn linkse visie inspireren.  Dat hebben we nodig.’
Als het aan Rabin Baldewsingh ligt, is het  hoofdthema voor de komende vier jaren: het vertrouwen terugwinnen door terug te keren naar de basis. Zowel de mensen als de sociaaldemocratische beginselen zijn wat hem betreft behoorlijk ondergesneeuwd. Met idealisme is niets mis, lijkt hij te zeggen, maar als je idealen hebt laat ze dan ook zien en horen. ‘Sla linksaf met mij.’

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 9 September 2014
Reageer