Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

In de keuken van 's-Hertogenbosch

Jan Pieter Vermeulen

Het is dinsdag 13 oktober als ik tegen zeven uur ’s avonds van mijn werk naar het Bossche stadhuis fiets. Ik heb hier acht jaar gewoond, maar ben nog nooit in de raadszaal geweest. Waarom zou ik? Maar na vijf jaar raadslidmaatschap in Sint-Michielsgestel (ook wel liefkozend Gestel genoemd) ben ik toch erg nieuwsgierig hoe het er bij de buren aan toegaat. Begin dit jaar werd in onze gemeenteraad besloten dat we vanaf januari 2016 ambtelijk gaan fuseren met Boxtel. De PvdA-fractie wilde een referendum: ambtelijk fuseren met Boxtel óf bestuurlijk fuseren met Den Bosch. De motie die we hiervoor indienden werd met 20 tegen 1 verworpen. Met dit uitstapje naar de gemeenteraad van Den Bosch kan ik me dan toch een voorstelling maken hoe het er vanaf januari 2016 ook uit had kunnen zien.
De agenda van deze vergadering blijkt beperkt, een mooie gelegenheid om de vorm te beschouwen. De zaal in Den Bosch is in vergelijking met die van ons groter, massaler en afstandelijker ingericht. Onze raadsleden zitten in twee vleugels gericht naar het publiek en naar elkaar. De burgemeester als voorzitter tussen de vleugels, het college daarachter. In het Bossche stadhuis zitten de raadsleden ook in twee vleugels tegenover elkaar, maar ze richten zich vooral op het college en veel minder op het publiek dat over de volle breedte tegen de achterwand zit. Het grootste deel van het publiek zit trouwens op het balkon. Omdat ik zelf in de zaal zit, zie ik pas wie er boven mij zitten als ik in de rij sta om de hand te schudden van partijgenoot Jeroen Weyers die afscheid neemt als raadslid.
Op de tribune boven blijken veel mensen te zitten van de Sociale Werkplaats. Kennelijk zijn ze opgetrommeld door de SP, terwijl het onderwerp niet eens op de agenda staat. Bij de ingekomen stukken vraagt de SP nog wel aandacht voor het CAO-overleg met de SW-bedrijven, maar hiervoor blijkt in deze vergadering geen ruimte. Vreemd dat deze mensen toch aanwezig zijn. Of wil de SP alleen dat de SW’ers gezien worden? Dat kan natuurlijk ook. Het wordt mij niet helemaal duidelijk.
Ik vind het bijzonder om te merken dat het publiek tijdens de raadsvergadering geen spreekrecht heeft. Later begrijp ik pas dat er omwille van de tijd voor gekozen is om het inspreken tijdens de commissievergaderingen te laten plaatsvinden. Dat werkt bij ons toch anders.
De linkse partijen zijn in Den Bosch rijk bedeeld. Er zijn elf linkse raadsleden. Ze zijn weliswaar verdeeld over vier partijen, maar toch een mooi aantal. Waar ik in de Gestelse raad alleen zit als PvdA’er, hebben we hier vier raadsleden. Er zitten drie lokale partijen in de gemeenteraad die samen dertien zetels hebben, één minder dan de drie lokale partijen in Sint-Michielsgestel. De Bossche VVD, CDA en D66, zijn met ieder vijf zetels de grootste partijen. Wat een versplintering! Al is dit mij ook niet helemaal onbekend. Ook in Gestel hebben we zeven fracties op 21 zetels.

Flitsend & snel
Het raadsdebat loopt heel anders dan bij ons: flitsender, sneller. In veertien minuten is de lokale omroep afgehandeld, inclusief een motie van de linkse partijen en D66 om de voorkeurskandidaat (er zijn vier kandidaten) voor het commissariaat voor de media een aantal kaders mee te geven. Niet nodig, aldus CDA-wethouder Van Olden: 'Wij kennen de mensen en hun netwerken', is zijn argument. De motie wordt ontraden en verworpen. Vier kandidaat-omroepen, dat is voor Sint-Michielsgestel überhaupt ondenkbaar. Maar als het zo was, dan zouden alle partijen vast de maximale vier minuten spreektijd in de eerste termijn gebruiken. Maar in ’s-Hertogenbosch voeren ze dergelijke debatten in de commissies.
Een amendement op het volgende agendapunt haalt het wel. Mag de Bossche Investeringsmaatschappij ook buiten de gemeentegrenzen investeren? Ja, zegt het amendement, maar alleen als het ’s-Hertogenbosch ten goede komt. Naast de SP en GroenLinks staan drie van de vijf collegepartijen hier achter. Gelukkig denkt de Bossche PvdA regionaler. Wij deden hetzelfde, toen het ging om onze bijdrage aan de Noordoost-Brabantse agrifood regio. De drie euro die dit per inwoner kost, moest volgens sommige raadsleden terugvloeien naar meer Gestelse arbeidsplaatsen, maar in welke gemeente werken alle inwoners nu binnen de gemeentegrenzen?
Bestuurskracht en vergaderkwaliteit liggen in ’s-Hertogenbosch op een hoger peil dan bij ons, dat kan ik zeker concluderen na deze avond. De raadsdebatten komen zakelijker over, meer to the point. Wat dat betreft had een bestuurlijke fusie meerwaarde gehad. Maar was er dan nog wel voldoende ruimte geweest voor een publiek debat over lokale Gestelse kwesties? Met onderwerpen als de gemeentelijke bijdrage aan het kunstgrasveld van de voetbalclub of de locatiekeuze van het nieuwe gemeenschapshuis? Dat durf ik te betwijfelen.
Misschien moeten we toe naar een democratisch gekozen regioraad voor zware, regionale onderwerpen, die nu vaak in een gemeenschappelijke regeling terechtkomen, met daarnaast gekozen dorps- of wijkraden voor lokale kwesties. Zou dat de oplossing zijn?

Foto: Inke Katoen

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 39 nr. 4 November 2015
Reageer