Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Hein Kuiken (30)

Jong Talent

p8207599De deur van het fraaie stadhuis (1730) van Harlingen staat op deze regenachtige zomerdag wagenwijd open voor bezoekers. Een receptiebalie is er niet en je hebt geen toegangspasje nodig om een kijkje te nemen. Toeristen doen dat graag. ‘Laatst stond er plotseling een groepje Duitsers in mijn werkkamer. Mijn Duits is niet zo best, maar ik heb ze uiteraard wat verteld over het stadhuis en over onze gemeente. Wij hebben hier de hoogste monumentendichtheid per km² van heel het land’, zegt Hein Kuiken trots. Hein is sinds mei van dit jaar wethouder in het Friese elfstedenstadje en de jongste PvdA-wethouder van Nederland. Hij zetelt op de eerste verdieping. Zijn kamer geeft toegang tot de raadhuistoren. ‘Daar trek ik me soms terug om een sigaretje te roken of om het carillon even aan te raken.’ Nu kan dat niet, want de toren en het stadhuis worden gerestaureerd. Om de bouwvakkers niet te laten schrikken is het carillon tijdelijk tot zwijgen gebracht.
 
Redelijk compromis

Hein is Harlinger van geboorte, de oudste van een gezin dat verder twee tweelingen telt. Zijn vader zat bij de marine. Politiek speelde thuis geen rol. Heins belangstelling daarvoor ontstond toen hij economie en later geschiedenis ging studeren. ‘De keuze voor links was snel gemaakt. Ik zag en zie de sociaaldemocratie als een redelijk compromis tussen wat theoretisch wenselijk en praktisch mogelijk is. Wiebe van Dijk, fractielid en een oude rot in de Harlingse PvdA, nodigde me uit om een keer een vergadering bij te wonen. In 2006 heb ik me aangemeld voor de kandidatenlijst. Ik dacht: dat wordt plaats 36 of zo, maar ik kwam op vijf en werd met voorkeurstemmen gekozen. Ja, dan moet je natuurlijk aan de bak.’
 
Voetbalkooien

Eénentwintig - en daarmee de jongste - was Hein toen hij raadslid werd. Hij kreeg het druk, want naast zijn studie werkte hij bij een zoutfabriek en later als ijzerwerker bij een scheepswerf. ‘Dat was nodig om financieel het hoofd boven water te kunnen houden. Ik had twee linkerhanden, maar door hard werken kreeg ik het ijzerwerken onder de knie. Het was zwaar en vies werk. Als ik ’s middags om vier uur thuis kwam, was ik helemaal kapot. Toch is het een prachtige tijd geweest. Mijn studie heb ik uiteindelijk gestaakt en wat het werk betreft ben ik overgestapt naar een metaalbedrijf.’
Hein kijkt met plezier terug op zijn eerste raadsperiode (2006-2010). ‘We hadden een sterke positie: zes zetels in de raad en een wethouder. Als beginnend raadslid kreeg ik de ruimte om speelgelegenheden en voetbalkooien te realiseren. Dankzij de PvdA kwam er een royaal minimabeleid. Jongeren uit arme gezinnen konden gratis sporten.’

Bizarre periode

‘In 2010 verloren we helaas drie zetels en kwamen we in de oppositie. Dat was even slikken. Vijf partijen die samen een krappe meerderheid hadden, vormden een regenboogcoalitie. Eén van die partijen was Frisse Wind. Die wilde de uitbreiding van een afvalverwerkingscentrale in de Harlinger haven tegenhouden, al kon dat helemaal niet. Uiteindelijk stapten ze uit de raad, hun drie zetels bleven onbezet.’
‘Bizar was dat wij in die tijd oppositie voerden tegen het college, terwijl daar wel een PvdA’er deel van uitmaakte.’ Hein, die toen fractievoorzitter was, doelt op Maria le Roy, oud-gedeputeerde van Zeeland. Zij zat met steun van de regenboogcoalitie in het college, maar iedereen wist dat zij PvdA-lid was, al werd dat op de gemeentelijke website verzwegen. ‘Ik kon dat aan de mensen op straat niet uitleggen en heb het PvdA-partijbestuur gevraagd om deze rare constructie onmogelijk te maken. Jacqueline Kalk, de secretaris van het Centrum voor Lokaal Bestuur, steunde me, maar het partijbestuur wilde er niet aan. Er kwam niet eens een reactie op mijn verzoek om een gesprek. Daar ben ik nóg pissig over. Met Maria le Roy als persoon heeft het niks te maken hoor. Zij zit nu voor Harlinger Belang samen met mij en met CDA-wethouder Harry Boon in het college, en dat gaat prima. Maria (die haar lidmaatschap van de PvdA inmiddels heeft beëindigd, JdR) is een heel capabele bestuurder.’ En Frisse Wind? ‘Die heeft in maart jl. niet meer meegedaan aan de verkiezingen. Ik denk dat die mensen hier nog steeds met het schaamrood op de kaken rondlopen.’
Al met al was 2010-2014 voor Hein een moeilijke tijd. ‘De raad was verdeeld in twee kampen en er waren voortduren clashes. Ik heb toen wel eens getwijfeld of ik nog wel door zou gaan.’ Maar Hein bleef en bij de verkiezingen van maart jl. boekte de PvdA een goed resultaat; zij kreeg -  geheel tegen de landelijke trend - 1 procent stemmen erbij, behield drie zetels en bleef nipt de grootste partij in Harlingen. ‘Als we twintig
stemmen meer hadden behaald, hadden we zelfs vier zetels gehad. Ik denk dat de kiezer ons heeft beloond omdat we de afgelopen jaren goed zichtbaar waren. We verschuilen ons niet achter papier maar laten ons op straat zien.’

Sociaal beleid

Telde het vorige college twee wethouders - naast Maria le Roy was er nog een tweede PvdA’er (Peter Glasbeek) op het pluche gekomen -, nu zijn het er drie. Is dat niet een beetje veel voor een gemeente van 15.000 inwoners? Hein: ‘Wij vonden dat er een wethouder bij moest, die zich helemaal kon vastvreten in de komende decentralisaties. Onze taken en verantwoordelijkheden nemen fors toe. Ik ga als wethouder onder meer over zorg en welzijn, werk en inkomen en jeugd- en ouderenbeleid. De inkomens van de meest kwetsbare groep burgers staat enorm onder druk. Er worden meer eigen bijdragen gevraagd en het zorgaanbod wordt minder. Er zal onvermijdelijk enige verschraling optreden, bijvoorbeeld in de huishoudelijke hulp. Daar maak ik me zorgen over. Bovendien heeft Harlingen meer dan 10 procent werklozen, dat is hoger dan het Friese gemiddelde. Dat wil ik aanpakken door ons toeristisch profiel uit te diepen en door te investeren in leer- en ontwikkeltrajecten voor jongeren, zodat ze straks een betere kans hebben op de arbeidsmarkt.’

Inspiratie

Als ik hem vraag welke PvdA’ers hem inspireren, komt Hein op de proppen met drie namen: ‘Jan Sijbenga, die hier wethouder was van 1998 tot 2010. Een rustig en redelijk man, dat is tegenwoordig al heel wat. Verder Wiebe van Dijk, die ik al noemde, een man van de straat die heel goed is in het ombudswerk. En landelijk Jan Schaefer, een doener en straatvechter.’ Of Hein ook op langere termijn werkzaam wil blijven in het openbaar bestuur? ‘Ik weet het nog niet. In ieder geval ben ik erg gebonden aan Harlingen. Ik woon hier samen met mijn vriendin Corrie. Harlingen is de plaats waar ik wortel heb geschoten en die wortels trek je er niet zomaar uit. Ik denk nog vaak aan de werf waar ik heb gewerkt. Mensen met vier kinderen die met 1500 euro moesten rondkomen. Helaas is die werf inmiddels failliet. Maar ik zou er rennend weer naar toe willen, zó mooi vond ik het om daar te werken. Dat blijft trekken.’ Er komt een brede lach op zijn gezicht. ‘Weet je dat ik de leuning van die mooie brug hier voor het stadhuis nog met mijn eigen handen heb gerestaureerd?’           

Hein Kuiken
Geboren op 24 mei 1984 te Harlingen

Opleiding en studie: VWO profiel economie en maatschappij RSG Simon Vestdijk te Harlingen (1996-2002), economie (2002-2003) en geschiedenis (2003-2005 en 2007-2009) RU Groningen (niet afgemaakt)
Werk: medewerker Frisia Zout (2006-2010), ijzerwerker Intervak Scheepswerf en Constructie (2003-2011), metaalbewerker Visser Metal Products (2011-2014)
Politiek: raadslid Harlingen (2006-2014), fractievoorzitter (2010-2014). Wethouder sinds mei 2014, portefeuille werk en inkomen, zorg en welzijn, jeugd en ouderenbeleid, onderwijs en cultuur
Hobby’s: voetballen (spits bij FC Harlingen), kaatsen, fan van de Rolling Stones

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 10 Oktober 2014
Reageer