Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Hebzucht in een digitaal jasje

Jacqueline Kalk

kalkkleinWe leven in twee werelden. De tweedeling in onderwijs, inkomen en op het gebied van wonen belooft voorlopig niet te verdwijnen. Meestal zit ik in het rijtje dat het goed voor elkaar heeft: universitair opgeleid, leuk huis en prima salaris. Maar sinds kort heb ik het idee me aan de andere kant van de kloof te bevinden. Dat ik de aansluiting mis en dat ik het niet meer volg. En ook bij mij zorgt dat voor een gevoel van onbehagen.

Ik heb het natuurlijk over de bitcoins. De astronomische bedragen vliegen je om de oren en de ene term is nog ingewikkelder dan de ander. Ben er nog steeds niet helemaal over uit wat het precies is, zo’n bitcoin. Maar ik lees wel dat de koers volgend jaar richting de $ 40.000 gaat. En dat je als professioneel belegger eigenlijk gek bent, wanneer je niet allang wat bitcoins in je portefeuille hebt. Maar ook dat ‘er nog zoveel institutioneel geld aan de zijlijn staat.’ En dan is het opletten en begint het onbehagen. Wat staat hier eigenlijk? Gaat het om het spaargeld van jou en mij of om het ‘institutionele geld’ in de pensioenfondsen? Helemaal duidelijk wordt het niet, maar ik krijg het er wel benauwd van. 

Want het voelt toch wel een beetje als een déjà vu. Ik heb het dan over de hebzucht. Bang dat de buurman wel profiteert en jij niet, bang om voor gek versleten te worden. Het is niet nieuw. Particulieren die en masse aandelen in Worldonline kochten en heel veel geld kwijt raakten toen het gebakken lucht bleek te zijn, huizenkopers die gokten met hun veel te hoge hypotheek of spaarders die het voor een paar procenten meer bij Icesave stalden.

En nu ben je dus gek als je niets met bitcoins doet. Of met ‘minen’. Heb het even moeten opzoeken, maar dat is het inzetten van je ‘computerkracht voor het onderhouden van een cryptonetwerk.’ Als beloning krijg je dan zelf digitale munten. Wie denkt ‘mooi, gratis geld’, kan ik meteen uit zijn droom halen. Makkelijk is het niet. Wanneer je een fout maakt in de computercode kan je niet meer bij de bitcoins, en het is bovendien heel normaal dat digitale munten gestolen worden, verloren gaan of op een andere manier niet meer toegankelijk zijn. Hackers schijnen je je zelfgeproduceerde bitcoins met een paar klikken heel makkelijk afhandig te kunnen maken. En bescherming van je bitcoins is maar zeer beperkt mogelijk.

Maar dat gebrek aan veiligheid weerhoudt mensen er niet van zich op de bitcoinmarkt te storten. Want ja zolang iedereen roept dat de bitcoin het nieuwe goud is, zou je als investeerder wel gek zijn om deze kans te laten liggen. En zo bevind ik me ineens aan de andere kant van de kloof. Bij de ‘losers’, zij die de boot missen. Helemaal begrijpen zal ik het nooit doen. En bij nader inzien, wil ik dat ook helemaal niet. Niet eens zozeer omdat dit wel eens de nieuwe Wordonline of Icesave kan zijn, maar omdat het niet goed voelt. Ouderwetse en vooral blinde hebzucht in een modern jasje. Mij niet gezien, dan maar een ‘loser’. 

 

Afbeelding: Erik van 't Woud | Hollandse Hoogte

 

We leven in twee werelden. De tweedeling in onderwijs,inkomen en op het gebied van wonen belooft voorlopigniet te verdwijnen. Meestal zit ik in het rijtje dat het goedvoor elkaar heeft: universitair opgeleid, leuk huis en primasalaris. Maar sinds kort heb ik het idee me aan de anderekant van de kloof te bevinden. Dat ik de aansluiting misen dat ik het niet meer volg. En ook bij mij zorgt dat vooreen gevoel van onbehagen.Ik heb het natuurlijk over de bitcoins. De astronomischebedragen vliegen je om de oren en de ene term is nogingewikkelder dan de ander. Ben er nog steeds niet helemaalover uit wat het precies is, zo’n bitcoin. Maar ik leeswel dat de koers volgend jaar richting de $ 40.000 gaat.En dat je als professioneel belegger eigenlijk gek bent,wanneer je niet allang wat bitcoins in je portefeuille hebt.Maar ook dat ‘er nog zoveel institutioneel geld aan dezijlijn staat.’ En dan is het opletten en begint het onbehagen.Wat staat hier eigenlijk? Gaat het om het spaargeldvan jou en mij of om het ‘institutionele geld’ in de pensioenfondsen?Helemaal duidelijk wordt het niet, maar ikkrijg het er wel benauwd van.Want het voelt toch wel een beetje als een déjà vu. Ik hebhet dan over de hebzucht. Bang dat de buurman wel profiteerten jij niet, bang om voor gek versleten te worden.Het is niet nieuw. Particulieren die en masse aandelen inWorldonline kochten en heel veel geld kwijt raakten toenhet gebakken lucht bleek te zijn, huizenkopers die goktenmet hun veel te hoge hypotheek of spaarders die het vooreen paar procenten meer bij Icesave stalden.En nu ben je dus gek als je niets met bitcoins doet. Ofmet ‘minen’. Heb het even moeten opzoeken, maar dat ishet inzetten van je ‘computerkracht voor het onderhoudenvan een cryptonetwerk.’ Als beloning krijg je dan zelfdigitale munten. Wie denkt ‘mooi, gratis geld’, kan ik meteenuit zijn droom halen. Makkelijk is het niet. Wanneerje een fout maakt in de computercode kan je niet meer bijde bitcoins, en het is bovendien heel normaal dat digitalemunten gestolen worden, verloren gaan of op een anderemanier niet meer toegankelijk zijn. Hackers schijnen jeje zelfgeproduceerde bitcoins met een paar klikken heelmakkelijk afhandig te kunnen maken. En beschermingvan je bitcoins is maar zeer beperkt mogelijk.Maar dat gebrek aan veiligheid weerhoudt mensen erniet van zich op de bitcoinmarkt te storten. Want jazolang iedereen roept dat de bitcoin het nieuwe goud is,zou je als investeerder wel gek zijn om deze kans te latenliggen. En zo bevind ik me ineens aan de andere kantvan de kloof. Bij de ‘losers’, zij die de boot missen. Helemaalbegrijpen zal ik het nooit doen. En bij nader inzien,wil ik dat ook helemaal niet. Niet eens zozeer omdat ditwel eens de nieuwe Wordonline of Icesave kan zijn, maaromdat het niet goed voelt. Ouderwetse en vooral blindehebzucht in een modern jasje. Mij niet gezien, dan maareen ‘loser’.

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 41 nr. 4
Reageer

Gerelateerde artikelen:

Jan Chris de Boer

Lokale kwesties, geen anticampagne en uit de bubbel

Lees artikel

Kirsten Verdel

Trouw aan de mensen en de idealen

Lees artikel

Marjolein Wessels

Flexwerkers en mensen met arbeidsbeperking de dupe van kabinet

Lees artikel