Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Greep op eigen buurt

Grace Tanamal

grace tanamalIn de afgelopen decennia zijn mensen zelfstandiger, onafhankelijker en mondiger geworden. Ze willen hun leven vormgeven met meer eigen verantwoordelijkheid en zeggenschap. Burgerparticipatie en vrijwilligerswerk zijn daar het mooie gevolg van. Beide zijn van onschatbare waarde voor de samenleving. Ze komen voort uit betrokkenheid, een groot goed.

Ik zie daarnaast dat steeds meer mensen verantwoordelijkheid willen nemen voor hun eigen omgeving. Dat doen ze  door naar elkaar om te kijken, taken op zich te nemen en betrokken te zijn. Ook pakken wijkbewoners in toenemende mate maatschappelijke functies op die eerder door de overheid uitgevoerd werden. Denk hierbij aan het overnemen van groenonderhoud, het exploiteren van buurthuizen en het aanbieden van zorg- en welzijnsactiviteiten. Zij willen hun kennis en vaardigheden inzetten om de leefbaarheid in de eigen buurt te verbeteren. Emancipatie en participatie bieden kansen voor buurtbewoners en de sociale en economische ontwikkelingen van een buurt of wijk. Om het potentieel van wijken en hun  bewoners optimaal te benutten is meer zeggenschap voor buurtbewoners wenselijk. Hiervoor moet de overheid bereid zijn om beslissingen aan buurtbewoners over te laten wanneer zij dat willen. Vanuit ons emancipatie-ideaal is dat een logische volgende stap.

Nieuwe initiatieven in het publieke domein zorgen voor veranderende verhoudingen tussen bewoners en de overheid. De overheid krijgt de taak om buurtbewoners te stimuleren, faciliteren en voorwaarden te creëren die burgerinitiatieven mogelijk maken. Het beleid en de regels moeten niet langer centraal staan, maar de ontwikkeling, energie en ideeën van de buurtbewoners. In de afgelopen decennia hebben we gezien dat buurtbewoners veel obstakels, onnodige bureaucratie en onwelwillende ambtenaren  moeten overwinnen om veranderingen in de eigen buurt te bewerkstelligen.  Die tijd is wat mij betreft nu echt voorbij!  

Met mijn initiatiefnota Buurtrechten voor iedereen wil ik het voor bewoners makkelijker maken om initiatieven van de grond te krijgen. Zij krijgen het recht om voorzieningen, zoals het buurthuis, de vuilnisophaaldienst of hulp bij de boodschappen, zelf te organiseren. Uiteraard blijft de vrije keuze van mensen belangrijk en gaat het hier nadrukkelijk om rechten. Als buurtbewoners zelf geen behoefte hebben om initiatieven te nemen dan  blijft de lokale overheid verantwoordelijk.

Initiatieven zoals buurtbedrijven en zorgcoöperaties kunnen met deze nieuw verworven rechten tot grote bloei komen en daar profiteert een hele wijk of buurt van. Daar zijn al mooie voorbeelden van, zoals bewonerscoöperatie Op eigen houtje in Emmen. Wat begon met het leefbaar maken en houden van de wijk door bijvoorbeeld verlichting aan te brengen en extra parkeerplaatsen aan te leggen, is nu een stichting met een eigen pand. In dat pand kunnen ondernemers uit de wijk een ruimte huren waar ze bijvoorbeeld cursussen geven of dagbesteding voor ouderen organiseren. Belangrijk is dat het ondernemingen zijn die de wijk economisch, sociaal en fysiek helpen. Het streven is om zoveel mogelijk eigen geld te verdienen en daardoor minder afhankelijk te worden van subsidies. Omdat de wijkbewoners voor hun activiteiten niet meer afhankelijk zijn van gemeente of corporatie zien ze meer mogelijkheden, nemen ze vaker initiatieven en denken ze creatiever.
Ook de zorgcoöperatie van Austerlitz, een dorpje in de buurt van Zeist, laat zien hoe bewonersinitiatieven een positieve uitwerking op een heel dorp kunnen hebben. Austerlitz Zorgt wil het, met name voor
de oudere inwoners, mogelijk maken om zo lang mogelijk zelfstandig in het dorp te blijven wonen. Er zijn drie professionals betrokken bij de zorgcoöperatie. Daarnaast geven de bewoners van het dorp aan welke voorzieningen zij kunnen leveren. Deze vrijwilligers verzorgen bijvoorbeeld gezonde maaltijden voor ouderen die niet meer zelfstandig kunnen koken of brengen dorpsbewoners naar het ziekenhuis. Dit versterkt de betrokkenheid en verbondenheid binnen het dorp. Bewoners herkennen zich in de initiatieven en voorzieningen in hun eigen buurt, omdat ze persoonlijker en kleinschaliger geregeld zijn. Door in een aantal gemeenten te experimenteren met buurtrechten wordt duidelijk welke maatregelen genomen moeten  worden om wijk en buurt in de toekomst weer meer van de bewoners te laten zijn.

Grace Tanamal is Tweede Kamerlid voor de PvdA

 

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 38 nr. 12 December 2014
Reageer