Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Column Jacqueline: Grijze-Mannen-Syndroom

Jacqueline Kalk

kalkklein.jpgHet lijkt inmiddels traditie geworden. De PvdA verliest en de grijze mannen weten precies waarom. Soms nog op de verkiezingsdag zelf, vaker kort daarna. Of het heilzaam is om nog wat extra zout in de toch niet geringe wonden te strooien, vragen deze types zich niet af. En ook of het voor de partij goed is om je frustraties en modder in de media te ventileren, speelt geen rol bij de afweging. Dus wanneer een mislukt Kamerlid vier jaar opgekropte woede van zich afschrijft of een al lang geleden afgeserveerde en inmiddels vergeten wethouder de behoefte voelt om zijn licht te laten schijnen over het verlies, zijn we niet verbaasd. Wel teleurgesteld.

Een dag na de emotionele politieke ledenraad sloot een nieuwe prominent zich bij deze groep grijze mannen aan. Niet zomaar iemand, deze nog niet eens zo heel oude man zat de afgelopen vijf jaar aan de knoppen. Hij zal het wel weten, denken we nog. En het begint goed: een doorvlochten analyse over onze samenleving, waar de ‘sociaal-democratie haar doelen heeft bereikt’, de sociaal-democratische opvattingen die inmiddels ook door anderen zijn overgenomen, de vervreemding van de traditionele achterban en tot slot het onvermogen van de PvdA om de afgelopen vier jaar bepaalde maatschappelijke problemen aan te pakken.

Denk aan het gebrek aan vaste banen, de misstanden in de ouderenzorg of de steeds maar stijgende huren. Al met al een puike analyse. En toch: ergens wringt het. Want we kunnen ons vergissen, maar we bespeuren weinig zelfreflectie. Het lijkt net of meneer de analist de afgelopen vijf jaar langs de zijlijn heeft gestaan en lijdzaam moest toezien hoe het kabinet het mandaat van de kiezer verloochende.

Goed, misschien is dit flauw en verdient de analyse serieuze weerklank. In feite zijn er volgens de prominent drie mogelijkheden: de boel opheffen, doormodderen, of met de pet in de hand naar GroenLinks gaan en vragen of we erbij mogen. Daarbij past uiteraard bescheidenheid, dus het leiderschap van Jesse is boven alle twijfel verheven. Grote vraag is natuurlijk: schieten we er wat mee op? Onze eerste inschatting is: nee. Of je stapt in een rechtse coalitie met de VVD, CDA en D66 en gaat samen met GroenLinks richting de nul zetels, of je gaat samen oppositie voeren met Jesse als onbetwiste nummer één en je kan alle profilering op de gebieden, die er voor ons toedoen, de komende vier jaar vergeten.

Maar zegt de analist: ‘Kijk naar Italië, daar doen ze het ook.’ Tja, zo kennen we er nog wel een paar. Datzelfde Italië, waar de zittende linkse premier afgelopen december aftrad na een verloren referendum en waar het populisme van de Vijfsterrenbeweging ook het verenigde linkse blok dreigt weg te vagen. Nog even afgezien van het feit dat de  kiesstelsels in beide landen totaal verschillend zijn en de vergelijking dus in het geheel niet opgaat.

Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen heeft de prominent eveneens een idee. Gecombineerde lijsten met GroenLinks en als het even kan de SP. Ook hier kan het geen kwaad om te kijken naar de feiten. In ruim 50 gemeenten doen we al mee met een gezamenlijke lijst of een lokale linkse partij. De praktijk laat een wisselend beeld zien: soms gaat het goed, vaak niet. Wat in ieder geval als een paal boven water staat is, dat je geen stemmenwinst mag verwachten. 1+1 is hierbij eigenlijk nooit 2. Lokaal blijken andere zaken doorslaggevend te zijn. Of inwoners lokale successen bijvoorbeeld aan jouw partij of politici linken. Maar eigenlijk gaat het daar niet om. De keuze om samen verder te gaan, is niet aan een of andere prominent met een stukje in de krant. Die is aan afdelingen zelf.

Een goede afweging maak je niet overhaast in een periode van rouw. Dus houd het hoofd koel en concentreer je op de kern: vorm als fractie een team en maak gebruik van onze nog altijd aanwezige lokale kracht. Zoek de verbinding. Zeg niet wat je vindt, maar luister naar zorgen, en probeer daar samen met je eigen wethouder en eventueel met andere fracties  concrete oplossingen voor aan te dragen. Trek kortom samen met links op, zonder je eigen idealen te verliezen.

 

Afbeelding: Bas Bogers | Nationale Beeldbank

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 41 nr. 1 April 2017
Reageer

Gerelateerde artikelen:

Jacqueline Kalk

Hoop in bange dagen

Lees artikel

Jacqueline Kalk

Column Jacqueline: Politiek correct meisjes bashen

Lees artikel

Jacqueline Kalk

Column Jacqueline: Bestuurlijke bubbels, bobotaal en de kloof

Lees artikel