Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Column Jacqueline: De pestkop en het narcistje

Jacqueline Kalk

kalkkleinOuder worden: het is een onderwerp dat velen van ons bezig houdt. Vaak gaat het om wat er niet goed gaat: onzekerheid over de zorg, het pensioen van nu en later, en de vraag of we recht hebben op een gelukkige oude dag. Die zorgen zijn begrijpelijk. Oud worden is eng. Het is onvermijdelijk en je krijgt pijntjes. En van de ene op andere dag hoor je tot een andere doelgroep. Want wie de vijftig passeert, heeft een eigen partij. Niet om je overtuigingen, maar enkel om je leeftijd stem je daarop. 

Aan het roer staan oprichter Jan Nagel en ‘knuffelbeer’ Henk Krol. Beide heren bewijzen de stelling dat (nare) karaktertrekjes vergroten naarmate je ouder wordt. Jan, die ooit in een ver verleden als Nieuw Linkser tegen de ouderen van de jaren zestig tekeer ging en binnen de PvdA vele functies – van partijbestuur tot Eerste Kamer – vervulde, is het eigenwijze keffertje. Valsspelen bij het knikkeren, ongezien iemand bij het voetballen op zijn achillespees trappen. Om te winnen gaat Jan al vanaf zijn jeugd tot het gaatje. 

Overal waar Jan kwam, ontstonden binnen de kortste tijd hoogoplopende en onoplosbare conflicten. PvdA? Ruzie. Leefbaar Hilversum? Ruzie. Leefbaar Nederland? Ruzie. De Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang, en de Onafhankelijke Ouderen en Kinderunie? Driemaal raden. Ook bij de 50PLUS-partij deed Jan al van zich horen. Collega-senator De Lange brak al na een jaar met de 50PLUS-oprichter. 

Dat ruziemaken schept een band. Henk liet zich de afgelopen jaren niet onbetuigd. Norbert Klein, die samen met Henk in 2012 namens de 50PLUS-partij Kamerlid werd, was niet alleen ‘laf’, maar zou ‘als hij een man was geweest’ zijn zetel hebben opgegeven. Nu is ruziemaken niet de enige vervelende karaktertrek van Henk. Nee, Henk neemt het niet zo nauw met het waarheid. Met de feiten – ‘alleen de ouderen worden gepakt’ – en over zijn eigen verleden: geen afdrachten van pensioenpremies voor de werknemers van de Gay Krant, schimmig gebruik van subsidies en ander ‘gedoe’. Vorige maand nog kreeg die journalist van EenVandaag 100% zeker geen duw. 

Niets minder dan een lastercampagne, volgens Henk. Want er is iets waar Henk Jan voorbijstreeft: de slachtofferrol. Jan heeft talent, maar Henk is de ware meester. Toen zijn positie vanwege de pensioenperikelen bij de Gay Krant even niet houdbaar was, trok hij allerminst het boetekleed aan. ‘Mijn strijd is gestreden, mijn vijanden hebben gewonnen.’En, als er dan al iets mis was gegaan, was dat toch zeker niet de schuld van hem als hoofdredacteur, maar ‘van een werkneemster die haar taak niet goed heeft gedaan’. Henk wilde maar zeggen, dat ook hij slachtoffer was. Het is niet lastig om je een voorstelling van Henk op het schoolplein te maken. Een verwend jochie met narcistische trekjes, dat bij het minste of geringste de juf erbij roept, leugens over klasgenootjes verspreidt en als niemand kijkt de knikkers jat. Henk wordt niet begrepen, en de wereld is tegen Henk. 

En zo hebben de ruziemakende pestkop en het niet-begrepen narcistje inmiddels een hele schare volgelingen. Op de lijst allemaal dezelfde types. Een aantal oud-partijgenoten, maar ook veel oud-CDA’ers: verbitterd, en vooral uitgerangeerd. Soulmates van Henk en Jan ook. Want wie de politieke biografieën van de 50PLUS-kandidaten erop naslaat, ziet een terugkerend patroon van politici die vooral hun eigen belang vooropstellen en op dat egoïstische wereldbeeld hun politiek handelen baseren. 

50PLUS doet het goed in de peilingen. Dat is om meerdere redenen jammer. Niet in de laatste plaats, omdat we op basis van het verleden één ding zeker weten: deze fractie gaat niet gelukkig oud worden en zal net als de andere experimenten van Jan Nagel ten onder gaan. Aan onderling gedoe, pesterijen, haantjesgedrag en er domweg niet tegen kunnen dat collega’s ook wel eens in het voetlicht willen staan. 

Al die ouderen, die nu op Henk stemmen, zijn hun eigen stemgedrag tegen die tijd allang weer vergeten en zullen wederom klagen over die onbetrouwbare politici in Den Haag. Maar goed, ook dat zal wel weer niet de schuld van Henk en Jan zijn.

 

Afbeelding: Erik van 't Woud | Hollandse Hoogte

 

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 40 nr. 4 December 2016
Reageer

Gerelateerde artikelen:

Jacqueline Kalk

Column Jacqueline: Koester de grijze haren

Lees artikel

Jan Chris de Boer

One suit fits all werkt niet in bijstand

Lees artikel

Jacqueline Kalk

Column Jacqueline: Liefde in de raadszaal

Lees artikel