Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Cock Kerling-Simons (84)

Oude Glorie Jong Talent

Haar werkkamer getuigt van een actief leven. Een vol bureau, her en der kattebelletjes, veel tijdschriften en boeken (vooral over vrouwen) op bijzettafeltjes en een hometrainer. ‘Het lopen gaat niet meer zo goed en ik moet regelmatig op die fiets, maar verder heb ik niets te klagen. Ik heb geboft in het leven, zowel in mijn werk als privé.’ Samen met haar man Karel (89) woont Cock Kerling-Simons, oud-burgemeester van Wormer en daarvoor onder meer raadslid in Leiden, in Diemen-Noord. Vanuit haar appartement op de vijfde verdieping ziet ze de schepen op het  Amsterdam-Rijnkanaal langsvaren. ‘We wonen hier nu 21 jaar, zeer tot onze tevredenheid.’

Gereformeerd milieu

Cock ('eigenlijk heette ik Corrie, maar ik ging me Cock noemen, dat klonk stoerder’) groeide op in Den Haag in een gereformeerd middenstandsgezin, samen met twee zussen en twee broers. Haar vader was directeur van een broodbakkerij. ‘Voor mijn ouders was het geloof iets vanzelfsprekends, net als het stemmen op de ARP. Maar ik had als kind al de neiging over van alles in discussie te gaan, thuis met mijn ouders en op catechisatie met de dominee. Rond mijn twintigste, ik woonde inmiddels op kamers in Leiden, heb ik het geloof achter me gelaten. Voor mijn ouders was dat natuurlijk niet fijn, mijn vader was nota bene ouderling. Maar de band met de familie bleef in tact. En ik ken nog altijd heel veel Bijbelteksten!’
In 1955 sluit zij zich samen met Karel aan bij de Partij van de Arbeid. ‘Sijtze Roorda heeft ons lid gemaakt. Hij was een bevriende collega van mijn man. Beiden werkten als chemicus aan de Rijksuniversiteit Leiden. Je kreeg in die tijd iemand van de partij op huisbezoek. Die man wilde mij gelijk inschrijven voor de Vrouwenbond van de PvdA, maar dat was nou juist zo’n automatisme wat me tegenstond. Ik wilde opkomen voor rechtvaardigheid voor álle mensen, niet alleen voor vrouwen.’ Cock wordt wel actief in de Fakkeldragers van de PvdA. ‘Daar heb ik veel plezier aan beleefd. In huiskamerbijeenkomsten praatte je met andere partijgenoten over allerlei politieke en maatschappelijke vraagstukken. Je zat bijvoorbeeld samen met een stukadoor en een grofsmid aan tafel. Het gaf je het gevoel dat je samen iets deed voor de maatschappij. Heel waardevol, moesten we nu ook doen!’

In de Leidse gemeenteraad

In 1966 wordt Cock in de gemeenteraad van Leiden gekozen. ‘De PvdA was ook daar een vreselijke mannenpartij en ik was natuurlijk de excuustruus. Op de ledenvergadering waar de lijst werd vastgesteld werd ik tot mijn stomme verbazing als nr. 5 naar voren geschoven omdat op die plek anders iemand zou komen die men juist kwijt wilde. Die man was daar zó boos over dat hij mij na afloop in het gezicht spuugde.’
‘De sfeer in die tijd was dat je als raadslid braaf je fractievoorzitter en je eigen wethouder volgde. Er was weinig discussie. Ik had een hekel aan dat voorgekookte gedoe en ben daar tegen gaan rebelleren. Zoals ik ook geen zin had in het automatisme dat je als vrouw tijdens de vergaderingen wel de koffie zou inschenken. Toen er iemand ‘koffie’ riep, hield ik dan ook mijn armen stijf over elkaar. In de fractie hield ik me vooral bezig met volkshuisvesting. Ik kon me daar helemaal in uitleven en dat werd gewaardeerd, ook buiten de fractie. Ik wilde bijvoorbeeld dat er geen flats meer gebouwd zouden worden zonder lift en diende daarover een motie in. Karel kreeg toen op zijn werk te horen: ‘Dat heeft uw vrouw nou eens goed gezegd’.

Burgemeester van Wormer

Na twee raadsperioden besluit Cock Kerling er een punt achter te zetten. 'Ik vond én vind dat je niet langer dan acht jaar raadslid moet zijn. Een wethouderschap had er wel in gezeten, maar dan had Karel zijn baan aan de universiteit moeten opgeven. Dat gaf teveel onzekerheid, vonden wij. Eerlijk gezegd heb ik later wel spijt gehad dat ik toen geen wethouder ben geworden. In de jaren daarna heb ik allerlei onbetaalde banen gehad. In 1982 ben ik burgemeester van Wormer geworden.’ Mensen in haar omgeving vonden dat het burgemeesterschap wel iets voor haar was. ‘Ik wilde het wel, maar dan alleen in een gemeente met een progressieve meerderheid. In Wormer, in de ‘Rode Zaanstreek’, was dat het geval. Wat geholpen heeft, was dat er vanuit de PvdA-Statenfractie in Noord-Holland druk werd uitgeoefend op commissaris van de koningin Roel de Wit om vrouwen te benoemen. Ik zat in die tijd in het partijbestuur en Roel had gezien dat ik op een PvdA-congres een lastige kwestie door het congres wist te loodsen. Hij heeft me voorgedragen bij de minister. Vertrouwenscommissies had je toen nog niet.’
‘De beginjaren in Wormer waren politiek gesproken moeilijk voor me. De PvdA was uit het college verdwenen, en in de raad stonden de verhoudingen op scherp. Ik heb me vooral de rol van vredestichter aangemeten. In de tweede raadsperiode, met een college van PvdA en GroenLinks, werd het voor mij wat gemakkelijker. Wat ook hielp was dat ik een prima gemeentesecretaris kreeg in de persoon van Thea Fierens, die later nog Kamerlid voor de PvdA is geweest. Ik heb me ervoor ingezet dat er zoveel mogelijk vrouwen solliciteerden toen de functie gemeentesecretaris vacant was. We publiceerden een wervende oproep aan vrouwen. Er solliciteerden 35 vrouwen en 32 mannen. Onze aanpak trok landelijk de aandacht.’ Tijdens het burgemeesterschap van Kerling-Simons wordt het vrouwelijke element ook op andere terreinen binnen de gemeente versterkt. Zo komen er vrouwelijke ambtenaren van de burgerlijke stand en voor het eerst ook een vrouwelijke marktmeester.

Meisjesbrief

Bijzonder is ook de aandacht voor de economische zelfstandigheid van meisjes. Eind jaren tachtig besluit het kabinet de gezinstoeslag voor kostwinners die werkloos worden, af te schaffen. Kerling stoort zich eraan, dat het ministerie van Sociale Zaken vrijwel niets doet aan voorlichting over de gevolgen van deze maatregel. Vooral jonge vrouwen met een werkloze partner zullen daar de dupe van worden, vreest zij. Ze besluit zelf een brief te schrijven aan alle meisjes van 15 en 16 jaar in haar gemeente, waarin ze uitlegt wat er aan de hand is. Dit schrijven zal de geschiedenis ingaan als ‘de meisjesbrief’. Overal mag de burgemeester van Wormer haar initiatief komen toelichten.
In 1991 komt een einde aan het burgemeesterschap van Kerling-Simons als gevolg van een gemeentelijke herindeling. Ze vindt het na een periode van acht jaar ook mooi geweest. Maar stilzitten is er niet bij. Er volgen bestuursfuncties in een reeks organisaties, vooral op het gebied van wonen en vrouwenemancipatie. Ze is onder meer actief in de Vereniging voor Vrouwenbelangen, waar ze op dit moment vooral bezig is met de verkiezingen van 2014 en ‘nieuwkomende’ (allochtone) vrouwen.
‘Laatst vroeg een man me na afloop van een conferentie over het VN-Vrouwenverdrag: "U bent burgemeester geweest. En, maakt het verschil of er een vrouw of een man zit?" Dat was me nog nooit gevraagd, mijn mond viel open van verbazing. Natúúrlijk maakt dat verschil. Als vrouwelijke burgemeester ben je voor meisjes een rolmodel. Ik heb een keer van een moeder uit Wormer gehoord dat haar 10-jarige dochter tegen haar broertje zei: "Jij kan geen burgemeester worden". "Waarom niet?" "Omdat je een jongen bent, burgemeester is een meisjesberoep." En een directeur van een basisschool zei bij mijn afscheid dat er door mijn aanwezigheid nu acht generaties schoolkinderen waren die niet beter wisten dan dat de burgemeester een vrouw was.’

KADER

Cornelia Alida (Cock) Kerling-Simons

Geboren op 24 februari 1929 in Den Haag
Opleiding en studie: Christelijke Fröbelschool, Lagere School en HBS Den Haag (1934-1946), studies medicijnen en chemie (kandidaats behaald), Rijksuniversiteit Leiden (1946-1952)
Politiek: raadslid PvdA in Leiden (1966-1974), lid PB PvdA (1979-1983), burgemeester Wormer (1982-1991)
Huidige functies: o.a. coördinator contactgroep Vrouwenbelangen regio Noordwest.
Website: www.cosim.demon.nl, Twitter: @Kerco

Tekst en foto: Jan de Roos

Uit publicatie Lokaal Bestuur, Jaargang 37 nr. 10 Oktober 2013
Reageer