Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

Korte evaluatie Festival van het Binnenlands Bestuur

26 november 2012

Zaterdag 24 november was de jaarlijkse ontmoetingsdag voor de leden van het Centrum voor Lokaal Bestuur.

Na de algemene ledenvergadering en het openingswoord door Leen Verbeek, waarin Leen in ging op de vraagstukken van de decentralisaties en de uitdagingen die er zijn voor de decentrale overheden, kreeg eregast minister Plasterk de gelegenheid om een eerste verkenning op zijn portefeuille te geven.

De Wibautlezing van dit jaar werd uitgesproken door de nieuwe Amsterdamse wethouder Pieter Hilhorst. Een half jaar geleden was Pieter benaderd voor deze lezing. Toen nog onwetend van de rol die hij vanaf aanstaande dinsdag gaat vervullen, als nieuwe wethouder van Amsterdam. En dus als opvolger van de naamgever aan de lezing: Floor Wibaut.

In zijn lezing ging Pieter Hilhorst in op de rol van de overheid.  Na een korte analyse (Hoe komt het dat we te maken hebben met een steeds verder uitdijende overheid?) ging hij in op het begrip sociale veerkracht, over initiatieven van onderop zoals het inmiddels bekende concept van de broodfondsen en energiecoöperaties waarin mensen met elkaar delen en er sprake is van een vorm van wederkerigheid. Directe wederkerigheid (ruil) of veralgemeniseerde wederkerigheid (geen directe ruil maar vergelijkbaar met vooruitbetalen).

Hilhorst is onder de indruk van de eigen-kracht conferenties waar, voor een gezin dat hulp nodig heeft, een beroep wordt gedaan op de mensen die een band hebben met het betreffende gezin. Wat kunnen zij voor elkaar doen?  Welke basis biedt dit sociaal-doe-het-zelven om solidariteit op een andere leest te schoeien en wat vraagt dat van de lokale overheid? Volgens Hilhorst bestaat het nieuwe tijdperk van wethouderssocialisme uit het vormgeven van de politiek van nabijheid. Het mobiliseren van de sociale veerkracht van de bewoners. Dit vergt een andere houding van professionals, nieuwe vormen van wederkerigheid en de doortastendheid van Wibaut. Om dit te bewerkstelligen moeten we zorgen dat anderen meer doen via maatschappelijke allianties. Daarnaast moet er voldoende ruimte zijn voor burgerinitiatieven. (De volledige tekst van de Wibautlezing wordt binnenkort gepubliceerd).

Veel van de bezoekers van het festival onderstreepten met Hilhorst dat het tijd is voor een andere benadering van maatschappelijke problemen. Maar er waren ook kritische reacties. Overschatten we de veerkracht van bewoners en samenleving niet?

Na de lunch kregen de nieuwe ‘lokale’ Kamerleden de mogelijkheid om zichzelf te introduceren en hoorden we hoe zij hun lokale achtergrond meenemen in hun werkzaamheden in de Tweede Kamer.

Het middagprogramma bestond uit een aantal workshops. Albert Jan Kruiter ging in op het onderwerp “solidariteit en de terugtredende overheid”. Hoe kan de overheid terugtreden en de samenleving het weer overnemen zonder dat er nieuwe vormen van willekeur en onrechtvaardigheid ontstaat? De zin en onzin van sociale media werd verkend onder leiding van Chris Aalberts. Daarnaast werd er met Frans Becker doorgesproken over het Van Waarde traject en de lokale vertaling met de WBS. Op basis van een aantal toekomsttrends werd het toekomstpanorama voor het openbaar bestuur gemaakt door Peter van der Wel en Jan Nekkers.

Tot slot van de dag gaf Jos Ahlers een schets van de generatie Z. De generatie Z is de eerste generatie die de wereld zonder internet niet heeft gekend. De eerste generatie die altijd online is, die toegang tot het internet beschouwen als een basisbehoefte, die minder kilometers rijden op de autoweg maar niet kunnen zonder de digitale snelweg. De eerste generatie die niet meer mailt maar wel de hele dag Twitter en Facebook open heeft staan. Wat voor politici gaat deze generatie ons brengen en wat betekent dat voor de politici van de PvdA?

Blijven dossiervreters ook in de toekomst nodig of juist niet? Of gaat het er vooral om dat je een goede oneliner kunt plaatsen? Ahlers waarschuwde: het moet wel echt blijven. Juist de generatie Z heeft direct door of het echt van jou komt of dat je alleen leuk en hip wilt overkomen. Ook voor de generatie Z is echtheid en betrouwbaarheid van politici belangrijk. Alleen de vorm waarin zij informatie verzamelen en betrokken zijn is echt een andere vorm dan die van de ‘oudere’ garde politici.