Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

In de keuken van...Leeuwarden

11 februari 2014

Jurjen Meijer, PvdA-raadslid in Heerenveen, nam op verzoek van Lokaal Bestuur een kijkje in de politieke keuken van Leeuwarden. In deze column schrijft hij over zijn bevindingen.

image001

Sinds de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2014 zijn Leeuwarden en Heerenveen buurgemeenten. Iemand die niet uit Fryslân komt ziet meer overeenkomsten dan verschillen: in de zomer ligt iedereen in Fryslân immers te dobberen op de uitgestrekte wateren en in de winter schaatst iedereen er alsof zijn leven er van afhangt. Voor Friezen zijn de verschillen soms groter dan de overeenkomsten, zij zien Cambuur en SC Heerenveen, Elfstedentocht en Thialf, culturele hoofdstad en sportstad… Leeuwarden en Heerenveen.
Als raadslid in Heerenveen ben ik gevraagd een kijkje te nemen in de bestuurscultuur van onze nieuwe buur Leeuwarden. Zou het echt formeler zijn in het eeuwenoude bestuurscentrum van Fryslân? Ik neem de proef op de som en stap op de trein richting het noorden. Het landschap verandert van rechttoe rechtaan, naar kronkelig en blokkerig. Ik ga van het jonge veen naar de oude klei, naar de stad gebouwd op drie terpen.
Vanavond presenteren PvdA, CDA en GroenLinks het collegeprogramma. Voor iedere fractievoorzitter hét moment om de eigen visie op de komende periode naar voren te brengen.

Verscheidenheid

De grote verscheidenheid in het uitdragen van deze visies valt op. Tamara Bok (PvdA) bijt het spits af met een vertrouwd verhaal over de aanpak van armoede, volkshuisvesting, milieu en duurzaamheid. D66 kiest voor harde oppositie. Volgens deze partij is het collegeprogramma een ‘draak van een programma’. PvdA, CDA en GroenLinks hadden ‘winnaar’ D66 graag ruimte gegeven binnen een nieuw college, maar de partij verliet de onderhandelingen vroegtijdig.  Als argument voor het uitstappen geeft D66 dat het niet de bedoeling is dat zittende collegeleden na de onderhandelingen de oude portefeuilles weer oppakken. Als toeschouwer vraag ik mij af of hier sprake is van cognitieve dissonantie. Als zout in de wonden lepelt GroenLinks punten uit het collegeprogramma op waar iedere rechtgeaarde democraat zo mee aan de slag kan.
De VVD laat een populistisch geluid horen waar Hans Wiegel zijn vingers bij zou aflikken. De pepernoten vliegen over tafel en de Leeuwardense politiek zou niet onderdoen voor de tv-serie Borgen over het Deense Binnenhof. Als fan van Scandinavische series kan ik mij hier van alles bij voorstellen: kleurrijke politici, donkere onderhandelingskamers en guur weer. De boodschap heb ik gemist, maar de bijdrage van de VVD was vermakelijk. De Friese nationalisten (FNP) blijken fel tegen meer wethouders. De andere partijen weten de FNP er fijntjes aan te herinneren dat zij zelf ook maar al te graag een extra wethouder hadden willen leveren. Voor hun ideeën vangen ze vanavond keer op keer bot, en zo struikelt de FNP voort.

Dorpse sfeer

En nu komt een voor mij onbekend fenomeen tijdens een raadsvergadering: de pauze. De sfeer in de kelder van het stadhuis, waar de koffie geschonken wordt, is dorps. Mensen lijken elkaar te kennen en niet alleen vanuit de politiek. Het is niet moeilijk om je hier snel thuis te voelen. Dit lijkt helemaal niet op de formele sfeer die ik mij had voorgesteld bij Leeuwarden.
Na de pauze wordt de tweede termijn ingezet. De fractievoorzitters beantwoorden de vragen die in de eerste termijn zijn gesteld. Nadat het collegeprogramma is vastgesteld, leggen de fractievoorzitters uit waarom hun wethouders het vertrouwen van de raad zouden moeten krijgen. Als toeschouwer ervaar ik dit als een transparante manier om de wethouders te presenteren aan de raad. Nadat de wethouders zijn voorgedragen is er gelegenheid voor de raadsleden om vragen te stellen aan de wethouders. Een mooi moment om als volksvertegenwoordiger de wethouders in spe eens flink aan de tand te voelen. Toch wordt er nauwelijks gebruik van gemaakt. De wethouders worden uiteindelijk allemaal (bijna) unaniem verkozen.
Hoe ik de bestuurscultuur in Leeuwarden heb ervaren? Er wordt niet veel gezegd, maar er wordt wel uitgesproken wat men op het hart heeft. Zo weet je wat je aan elkaar hebt en kan iedereen snel weer de handen uit de mouwen steken. Eigenlijk net zoals in Heerenveen, maar dat zullen we nooit toegeven.

www.jurjenmeijer.nl/contact