Deze website gebruikt cookies

Voor een volledige werking van de website worden cookies op uw computer gezet.
Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics, de werking van social media knoppen en reactiemogelijkheiden op blogberichten.
Wil je meer informatie over hoe www.lokaalbestuur.nl om gaat met uw privacy en welke cookies worden opgeslagen, lees dan ons cookiebeleid.

Inloggen mijn CLB

De burgemeester aan tafel. Vijf vragen aan... Marc Witteman

12 februari 2016

foto_marc_witteman.jpg

Je hebt er misschien al iets van voorbij zien komen. PvdA-burgemeester Marc Witteman ging na zijn installatie in Stichtse Vecht aan tafel bij 100 gezinnen uit zijn gemeente.

Honderd etentjes, waarom?
Toen ik op 29 januari vorig jaar werd geïnstalleerd als nieuwe burgemeester van Stichtse Vecht, zocht ik naar een manier om snel in te burgeren in mijn nieuwe omgeving. Via sociale media deed ik een oproep aan de inwoners om me uit te nodigen voor het avondeten. Daarop kreeg ik ruim 100 uitnodigingen. Dat leek heel veel maar naarmate ik bij meer inwoners aan tafel had gezeten begon ik het steeds leuker te vinden. Het waren bijzondere ontmoetingen. Het bracht me in de kleinste woning maar ook in de meest indrukwekkende buitenplaats. Ik sprak met grote gezinnen maar ook met alleenstaanden en regelmatig werden buren of vrienden uitgenodigd. Soms waren mijn tafelgenoten politiek geïnteresseerd, maar heel vaak ook niet. Ik heb alle hoeken van de gemeente gezien en veel mensen gesproken. Dat alles leverde een mooie dwarsdoorsnede op van de inwoners en hun gemeente.

Wat hebben deze etentjes opgeleverd wat je meteen in de praktijk kunt brengen?
De inwoners van Stichtse Vecht zijn echt niet de hele dag bezig met hun gemeentebestuur. Het kost ze vaak moeite om zelfs maar een paar leden van de raad bij naam te noemen. Terwijl de politiek vaak de verschillen tussen partijen opzoekt vroegen de bewoners die ik sprak zich af waarom de gemeenteraad niet veel meer samenwerkt op de punten waar ze het wel over eens zijn. Daar kan ik iets mee in mijn rol als verbinder.

Hoe zie je deze etentjes in relatie tot waardengedreven politiek?
Ik geloof in nabij bestuur. Als burgemeester moet je voor iedereen bereikbaar en benaderbaar zijn wanneer dat nodig is. Ik luister graag naar wat mensen beweegt en waar ze trots op zijn. De menselijke maat is het uitgangspunt van mijn handelen. Regels zijn mooi maar ze moeten wel ten dienste van de inwoners zijn. Mijn 100 etentjes kregen veel positieve aandacht in de pers. Daar werkte ik zelf ook aan mee door bij elke tafel een foto te maken en die te publiceren op mijn facebookpagina (burgemeester Marc Witteman). Daarbij schreef ik in het kort waar ik was geweest en waarover we hadden gesproken. Veel mensen hebben dat gezien en reageerden daar positief op. Ze begrijpen heel goed wat ik belangrijk vind in mijn werk.

Hoe geef je een vervolg aan deze 100 etentjes?
Tijdens die 100 etentjes heb ik met ongeveer 300 inwoners aan tafel gezeten. Allemaal mensen die ik een beetje ben gaan kennen. Stuk voor stuk beschikken ze over kennis en ervaring waaraan we als gemeente iets kunnen hebben. Bij het afscheid heb ik ze allemaal gevraagd om zo af en toe nog eens contact op te nemen. Samen vormen ze een bijzondere klankbordgroep voor me waar ik meer gebruik van wil maken. Binnenkort krijgen ze van mij een brief om deel te nemen aan een digitaal burgemeesterspanel. Een online community waarmee ik zo af en toe mijn dilemma’s kan delen of vragen kan voorleggen. Een besloten groep want ik wil iedereen persoonlijk kennen. Ik ben heel benieuwd naar de ervaringen die dit gaat opleveren.

Welke maaltijd was het lekkerst?
Ik had vooraf geen beperkingen met betrekking tot het eten. Gewoon eten wat de pot schaft. Dat ging prima tot ik een keer een hele grote pan verse mosselen voor mijn neus kreeg. Die had ik eigenlijk nog nooit gegeten. Waarschijnlijk gewoon een vooroordeel. Ik heb me stoer gehouden en ben er gewoon aan begonnen. Ik heb heerlijk gegeten die avond. Soms moet je gewoon eens een andere weg in slaan om nieuwe dingen te ontdekken.